Μια χÏονιά κι Îναν καιÏÏŒ παίζαμε παιχνίδια με τον διάβολο. Άλλαζε κάθε που βÏάδιαζε. Τα γÎλια κÏÎμονταν από τα μπαλκόνια. ΤαÎζαμε τα θηÏία. Μπαίναμε μÎσα στις νÏχτες των άλλων. Η μÎÏα μίκÏαινε και τα φώτα Îσβηναν. Μια χÏονιά κι Îναν καιÏÏŒ τα λάφυÏά μας ήταν οι ανεμοδείκτες μας. Η καÏδιά Îβαζε πλώÏη με ανοιχτά πανιά. Στην Î Ïάγα ήταν καλοκαίÏι και οι ψυχÎÏ‚ δεν βÏίσκαν καταφÏγιο. Η σκιά μας χόÏευε και ο άγγελος ήταν πάντα φÏλακας.
Μια φοÏά κι Îναν καιÏÏŒ ήταν 1999 και είχαν κυκλοφοÏήσει κάποιοι δίσκοι από αυτοÏÏ‚ που θα Ï„Ïαγουδάμε για πάντα. Και μÎσα είχαν Ï„ÏαγοÏδια από αυτά που αγάπησαν τα Ïαδιόφωνα με τη μία, από αυτά που τα παίζουν ακόμα, από αυτά που εÏκολα τα λÎμε Ï„ÏαγοÏδια της ζωής μας.
Για μια βÏαδιά λοιπόν, η χαÏακτηÏιστική τοξωτή σκηνή της Τεχνόπολης γίνεται χÏονοκάψουλα και μας μεταφÎÏει “back to the futureâ€! To 2019 λοιπόν γίνεται “Ξανά 1999â€!
ΤÏαγουδάμε για τα 20 χÏόνια Τεχνόπολη, τα Ï„ÏαγοÏδια που κυκλοφόÏησαν εκείνη τη χÏονιά, με τους καλλιτÎχνες που τα Ï€ÏωτοτÏαγοÏδησαν και άλλους που θα τα Ï„Ïαγουδήσουν Ï€Ïώτη φοÏά.
ΔεκαεννÎα καλλιτÎχνες στην σκηνή, που θα συμπÏάξουν, θα μοιÏαστοÏν τα Ï„ÏαγοÏδια τους με τη νεότεÏη γενιά, θα Ï„Ïαγουδήσουν ο Îνας τα Ï„ÏαγοÏδια του άλλου και θα μας θυμίσουν πώς Îνα αγαπημÎνο Ï„ÏαγοÏδι κεÏδίζει εÏκολα το παιχνίδι με τον χÏόνο.
Κ. Βήτα, ΔÏαμαμίνη, Στάθης ΔÏογώσης, Μελίνα Κανά, ΔημήτÏης Κόψης, ΚοÏίνα Λεγάκη, ΘοδωÏής ΜαυÏογιώÏγης, Γιάννης ΠαπαγεωÏγίου, ΜαÏία ΠαπαγεωÏγίου, Απόστολος Ρίζος, ΕλÎνη ΤσαλιγοποÏλου, Μανώλης Φάμελλος, Katerine Duska, Nalyssa Green και άλλοι που θα ανακοινωθοÏν σÏντομα.
Μαζί τους επί σκηνής οι: Θάνος Μιχαηλίδης – Ï„Ïμπανα, ΒαγγÎλης ΜαÏκαντώνης – Μπάσο,
ΑλÎκος ΒουλγαÏάκης – ηλεκτÏική κιθάÏα, ΧÏήστος Αλεξάκης – πλήκτÏα, πιάνο, Ï„Ïομπόνι,
ΒαγγÎλης ΚατσαÏÎλης – Ï„ÏομπÎτα, Μανώλης Φάμελλος – κιθάÏες, μαντολίνο.
ΕνοÏχήστÏωση ΧÏήστος Αλεξάκης, Μανώλης Φάμελλος
Καλλιτεχνική επιμÎλεια: Μανώλης Φάμελλος
ΕπιμÎλεια...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr