Η Ï„Ïαγωδία
Î ÏομηθεÏÏ‚ Δεσμώτης
αποτελεί το μόνο σωζόμενο μÎÏος της
αισχÏλειας Ï„Ïιλογίας
Î Ïομήθεια
(
Î ÏομηθεÏÏ‚ Î Ï…ÏφόÏος
και
Î ÏομηθεÏÏ‚ Λυόμενος
ήταν οι τίτλοι των δÏο άλλων δÏαμάτων), που όπως και εκείνη των
ΔαναÎδων
είχε κατά πάσαν πιθανότητα Ï„Îλος συμφιλιωτικό.
H Ï„Ïαγωδία Ï€ÏαγματεÏεται το γνωστό μÏθο του ανυπότακτου Tιτάνα
Î ÏομηθÎα
, φίλου και μεγάλου ευεÏγÎτη της ανθÏωπότητας, καθώς Îκλεψε τη φωτιά από τους θεοÏÏ‚ και την Ï€ÏόσφεÏε στους ανθÏώπους, οι οποίοι βελτίωσαν Îτσι τη ζωή τους. Ο
Δίας
διÎταξε να αλυσοδεθεί ο Τιτάνας στην άκÏη του κόσμου, σε Îνα βÏάχο ενός Î¼Î¿Î½Î±Ï‡Î¹ÎºÎ¿Ï Î²Î¿Ï…Î½Î¿Ï.
Στην εισαγωγική σκηνή του δÏάματος ο
Ήφαιστος
μαζί με τους ακολοÏθους του, το
ΚÏάτος
και τη
Βία
(τη ΔÏναμη και τον Εξαναγκασμό), εκτελεί τη διαταγή. Η συμπόνια του Î¸ÎµÎ¿Ï ÎºÎ±Î¹ η ωμότητα του
ΚÏάτους
συνθÎτουν Îναν αντιθετικό διάλογο. Ο Î ÏομηθÎας μÎνει βουβός, και μόνο Îπειτα από την αποχώÏηση των δεσμοφυλάκων ανοίγει το στόμα του για να θÏηνήσει.
ΑκολουθοÏν σκηνÎÏ‚ στις οποίες ο δεμÎνος Τιτάνας διαλÎγεται με επισκÎπτες που εναλλάσσονται.
ΑÏχικά παÏουσιάζεται πάνω σε φτεÏωτό άÏμα ο
χοÏός των Ωκεανίδων
, γεμάτος από συμπόνια για τον σκληÏά τιμωÏημÎνο Î ÏομηθÎα, στη συνÎχεια ο ίδιος ο
Ωκεανός
πάνω σε Îνα φτεÏωτό ζώο. Αυτός συμβουλεÏει καλοπÏοαίÏετα τον Τιτάνα να υποχωÏήσει, χωÏίς όμως αποτÎλεσμα.
Στο επόμενο επεισόδιο εισÎÏχεται οÏμητικά στη σκηνή η
Ιώ
, σπÏωγμÎνη σε πεÏιπλάνηση και απελπισία από τον ÎÏωτα του Δία και την οÏγή της ΉÏας. Î ÏοφητεÏοντας το μÎλλον της, ο Î ÏομηθÎας φανεÏώνει το δεσμό που ενώνει τα δÏο αυτά θÏματα του Δία: ο πατÎÏας των θεών και των ανθÏώπων, αγγίζοντας απαλά την Ιώ, θα της Ï€ÏοσφÎÏει τη γαλήνη και θα την καταστήσει Ï€Ïομάμμη της γενιάς εκείνης που κάποτε, με τη φυγή των ΔαναÎδων, θα φθάσει στο ΆÏγος. Από αυτήν τη γενιά θα γ...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr