«ΒÏίσκομαι ακόμα νομίζω σε κατάσταση σοκ. Ο θάνατος ενός αγαπημÎνου σου ανθÏώπου σε αÏÏωσταίνει, εξομολογείται ο ΓιώÏγος ÎταλάÏας , σε συνÎντευξή του στο ΒΗΜΑ της ΚυÏιακής για τον Μάνο ΕλευθεÏίου, επισημαίνοντας ότι ήταν τόσο ξαφνικός ο θάνατός του που δεν Ï€Ïόλαβε να τον αποχαιÏετήσω.
Με αφοÏμή τις συναυλίες που θα δώσει ο σπουδαίος Ï„Ïαγουδιστής παÏÎα με τον Μίλτο Πασχαλίδη ως φόÏο τιμής στη μνήμη και στο ÎÏγο του τόσο ÏƒÎ·Î¼Î±Î½Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï ÏƒÏ„Î¹Ï‡Î¿Ï…ÏÎ³Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ λογοτÎχνη που Ï€Îθανε ξαφνικά Ï€ÎÏυσι το καλοκαίÏι, ο ΓιώÏγος ÎτάλαÏας στη συνÎντευξή του, αναφÎÏει:
«ΞÎÏετε, όταν Îχεις Îναν άνθÏωπο στη στενή παÏÎα σου δÏσκολα αντιλαμβάνεσαι ποιος ακÏιβώς είναι και τι Îχει κάνει. Μόλις νιώσεις το κÏÏο ξόÏκι του θανάτου, τότε καταλαβαίνεις τι Îχασες. Î Ïιν πεθάνει τόσο ξαφνικά ο Μάνος, σχεδιάζαμε να ανεβάσουμε σε μοÏφή παÏάστασης τον «Îοητό ΛÏκο», Îνα ποίημα-ποταμό, Îνα από τα σημαντικότεÏα ÎÏγα του (σ.σ.: κυκλοφοÏεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο). Καταλαβαίνει πολλά κανείς για εκείνον διαβάζοντάς το. Ο Μάνος σε εκείνη την παÏάσταση είχε την επιθυμία να είναι παÏών. Οχι ως θεατής, παÏών επάνω στη σκηνή. Σκεφτήκαμε πάÏα Ï€Î¿Î»Ï Î¿Î¹ συντελεστÎÏ‚ αν θα ÎÏ€Ïεπε να Ï€ÏοχωÏήσουμε με το συγκεκÏιμÎνο εγχείÏημα, ήταν μεγάλη η συναισθηματική φόÏτιση, όμως τελικά το κάναμε. Το νιώθαμε λίγο σαν χÏÎος. Î ÎÏασε λίγος καιÏός ακόμα, είδα τη θλίψη που Ï€Ïοκάλεσε στον καλλιτεχνικό χώÏο ο θάνατός του και συνεχώς με βασάνιζε η σκÎψη του τι θα κάναμε στη συνÎχεια, διότι πιστεÏω πως οι άνθÏωποι πεθαίνουν Ï€Ïαγματικά όταν δεν τους θυμάσαι και δεν τιμάς τη μνήμη τους».
Ο ΓιώÏγος ÎταλάÏας επισημαίνει ότι ο Μάνος ΕλευθεÏίου «ήταν πάντα ενεÏγός και δημιουÏγικός, ποτΠαμÎτοχος στα τεκταινόμενα. Μεγάλο πλήγμα η απώλειά του».
ΕÏωτηθείς σχετικά του τι λείπει πεÏισσότεÏο, ο ΓιώÏγος ÎταλάÏας πεÏιγÏάφει: «ΠÏώτα-Ï€Ïώτα μου λείπει η παÏÎα του. Το να χτυπήσει το τηλÎφωνο και να μου πει: «Ελα από εδώ, Îφτιαξα γλυκό κυδώνι». Τα μικÏά καθημεÏινά Ï€Ïάγματα που όταν τα χάνεις φτωχαίνει η ζωή σου. Για μÎνα αποτελοÏσε κ...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr