ΑκολοÏθως η Ιώ φεÏγει από τη σκηνή, για να συνεχίσει την πεÏιπλάνησή της, και ο
Î ÏομηθÎας
, απευθυνόμενος Ï€Ïος το χοÏÏŒ, υπαινίσσεται ότι κατÎχει Îνα
μυστικό
που του επιτÏÎπει, ενώ υποφÎÏει τα πάνδεινα και ζει μÎσα στη δυστυχία, να Îχει εξουσία πάνω στον
Δία
.
ΞÎÏει Îνα δεσμό —εννοεί αυτόν με τη ΘÎτιδα— που, εφόσον συναφθεί, θα οδηγήσει τον ανώτατο θεό στην καταστÏοφή, καθώς από αυτόν θα γεννηθεί ο γιος που θα κάνει στον Δία ÏŒ,τι Îκανε ο ίδιος κάποτε στον πατÎÏα του, τον ΚÏόνο.
Τα λόγια του Î ÏομηθÎα ακοÏγονται μÎχÏι τον Όλυμπο, κι ο
ΕÏμής
, κατόπιν εντολής του Δία, εμφανίζεται στη σκηνή, με σκοπό να αποσπάσει από τον Τιτάνα το μυστικό του.
Όμως, ο Î ÏομηθÎας αντιστÎκεται τόσο στα καλοπιάσματα και τις απειλÎÏ‚ του ΕÏμή όσο και στον κεÏαυνό του Δία.
Στο Ï„Îλος του ÎÏγου ο Î ÏομηθÎας καταβυθίζεται, καταβαÏαθÏώνεται από τον Δία μÎσα σε μια άγÏια καταιγίδα, μαζί με το χοÏÏŒ των Ωκεανίδων, που του μÎνει πιστός.
Ο
Î ÏομηθεÏÏ‚ Δεσμώτης
είναι από τα πλÎον συγκλονιστικά ÎÏγα της παγκόσμιας ποίησης, εξόχως χαÏακτηÏιστικό της
ποιητικής μεγαλοφυÎας
του ΑισχÏλου.
Αποτελεί Îναν Ïμνο στις δυνάμεις του ανθÏώπου που αντιστÎκεται σε κάθε αυθαίÏετη θεϊκή και κοσμική εξουσία, που υπομÎνει με σιωπηλή πεÏιφÏόνηση το αποτÏόπαιο μαÏÏ„ÏÏιό του.
Ως σÏμβολο οικουμενικό, ο Î ÏομηθÎας εκφÏάζει τον άνθÏωπο με όλους τους αγώνες του, τα πάθη και τους πόνους του, στις υψηλότεÏες επιδιώξεις του.
Ο
Î ÏομηθεÏÏ‚ Δεσμώτης
επηÏÎασε βαθÏτατα όλες τις εποχÎÏ‚ και αποτÎλεσε πηγή Îμπνευσης για σπουδαίους ποιητÎÏ‚ και φιλοσόφους.
Όσον αφοÏά τις
αμφιβολίες
που Îχουν κατά καιÏοÏÏ‚ διατυπωθεί για τη
γνησιότητα του ÎÏγου
και βασίζονται σε διάφοÏες ιδιοτυπίες του —ιδιοÏÏυθμίες των χοÏικών, απλότητα της γλώσσας, νοηματικά Ï€Ïοβλήματα κ.ά.—, αξίζει να σημειωθεί πως αυτÎÏ‚ οδήγησαν στη διατÏπωση της άποψης ότι ο σωζόμενος
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr