Το ενοίκιο ή η δόση στεγαστικού δανείου, μαζί με το ρεύμα, τη θέρμανση, το νερό, τα κοινόχρηστα και τις επισκευές εκτός προγράμματος, έχουν ήδη αφαιρέσει το μεγαλύτερο μέρος του διαθέσιμου εισοδήματος, προτού το νοικοκυριό καλύψει τρόφιμα, μετακινήσεις ή οποιαδήποτε άλλη ανάγκη.
Στο κέντρο της Αθήνας η μέση τιμή που ζητείται έφτασε τα 12 ευρώ ανά τετραγωνικό. Στα νότια προάστια διαμορφώθηκε στα 13,3 ευρώ.
Η στεγαστική κρίση δεν περιορίζεται πλέον σε όσους αναζητούν κατοικία. Πιέζει εξίσου όσους ήδη νοικιάζουν, αφήνει τους νεότερους εκτός αγοράς και κάνει ακόμη και μια αύξηση του μισθού να χάνεται πριν προλάβει να φτάσει στο νοικοκυριό.
Την έκταση της οικονομικής ασφυξίας που βιώνουν καθημερινά τα περισσότερα νοικοκυριά της χώρας αποτυπώνει η Eurostat. Τα νεότερα στοιχεία καλύπτουν ολόκληρο το 2025: το 26,4% του πληθυσμού ζούσε σε νοικοκυριά όπου το συνολικό κόστος στέγασης ξεπερνούσε το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος, έναντι 7,7% στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Παρά τη μείωση σε σχέση με το 2024, η χώρα έμεινε πρώτη στην Ευρώπη.
Το ποσοστό δεν σημαίνει ότι κάθε Έλληνας διαθέτει το 40% του μισθού του μόνο για ενοίκιο. Περιλαμβάνει το σύνολο της στεγαστικής δαπάνης, καθαρό από επιδόματα. Όπως έδειξε η μέτρηση της Eurostat, το 2024 τα ελληνικά νοικοκυριά έδωσαν κατά μέσο όρο το 36% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για τη στέγη, σχεδόν διπλάσιο από το 19% της ΕΕ.
Η ακρίβεια μεταθέτει και την αυτονόμηση των νέων. Το 2025 αποχωρούσαν από την οικογενειακή κατοικία κατά μέσο όρο στα 30,9 έτη. Πάνω από το όριο του 40% βρισκόταν το 25,6% των ηλικιών 15 έως 29, ενώ στις ηλικίες 20 έως 24 το ποσοστό έφτανε το 28,1%.
Οι τιμές ενοικίων και κατοικιών
Στο δεύτερο τρίμηνο του 2026 οι ζητούμενες τιμές ενοικίασης ανέβηκαν σε ετήσια βάση κατά 1,3% πανελλαδικά, κατά 4,5% στην Αττική και κατά 6,6% στη Θεσσαλονίκη. Οι ιδιοκτήτες ζητούσαν κατά μέσο όρο 12 ευρώ ανά τετραγωνικό στο κέντρο της Αθήνας και 13,3 ευρώ στα νότια προάστια.
Για διαμέρισμα 70 τετραγωνικών στο κέντρο, το μηνιαίο ενοίκιο έχει φτάσει τα 840 ευρώ, πριν προστεθεί λογαριασμός, πάγιο έξοδο ή έκτακτη ανάγκη. Το ποσό ξεπερνά τις καθαρές μηνιαίες αποδοχές εργαζομένου χωρίς προϋπηρεσία που αμείβεται με τον κατώτατο μισθό των 920 ευρώ.
Η αντιπαραβολή δεν μένει στη θεωρία. Από το 2019 έως το 2024 τα ενοίκια στην Αθήνα αυξήθηκαν περισσότερο από 50%, ενώ οι μέσες αποδοχές κινήθηκαν περίπου στο 27%. Η αγορά κατοικίας απομακρύνεται επίσης από τα ελληνικά εισοδήματα.
Η Τράπεζα της Ελλάδος καταγράφει άνοδο 5,5% στις τιμές των διαμερισμάτων το δεύτερο τρίμηνο του 2026, έπειτα από 8,3% το 2025 και 9,1% το 2024. Από το χαμηλό του 2017 οι τιμές έχουν αυξηθεί περίπου 94% πανελλαδικά και 110,9% στην Αττική. Η άνοδος συνεχίζεται με ηπιότερη ταχύτητα, σε επίπεδα που έχουν ήδη αποκλείσει μεγάλο μέρος των υποψήφιων αγοραστών.
Τα έξοδα του σπιτιού
Το ενοίκιο είναι το βαρύτερο κομμάτι της στεγαστικής δαπάνης, χωρίς να είναι το μόνο. Η ΕΛΣΤΑΤ υπολόγισε ότι ένα νοικοκυριό δαπανούσε κατά μέσο όρο 268,12 ευρώ τον μήνα για συντήρηση και λειτουργία της κατοικίας, ποσό αυξημένο κατά 8,3% μέσα σε ένα έτος. Πέρα από το ενοίκιο κάθε μισθωτή, πολύ μεγάλο βάρος προέρχεται και από ενέργεια, ύδρευση, συντήρηση και συναφείς υπηρεσίες.
Τον Σεπτέμβριο η εικόνα χειροτέρεψε απότομα, καθώς η ομάδα «στέγαση» του πληθωρισμού αυξήθηκε κατά 14,7% σε ετήσια βάση. Τα ενοίκια ήταν ακριβότερα κατά 5,9%, οι επισκευές και η συντήρηση κατά 5,3%, οι υπηρεσίες που συνδέονται με το σπίτι κατά 5,7% και το ρεύμα κατά 15%. Το φυσικό αέριο ανέβηκε κατά 55,2% και το πετρέλαιο θέρμανσης κατά 53,2%, και έτσι η αρχή του χειμώνα έγινε μία ακόμη δύσκολη δοκιμασία.
Η κρίση αποτυπώνεται και στις συνθήκες διαβίωσης, όχι μόνο στους λογαριασμούς. Το 2025 το 18,1% του πληθυσμού δήλωνε αδυναμία να διατηρήσει επαρκώς ζεστή την κατοικία του, το υψηλότερο ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έναντι 8,8% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, παρά τη γενικότερη οικονομική ανάκαμψη και τις κυβερνητικές ενισχύσεις.
Το μεγάλο πρόβλημα για τη χώρα παραμένει η έλλειψη προσφοράς, μαζί με τις υπέρογκες αυξήσεις στις τιμές των κατοικιών και των ενοικίων. Η πολυετής κατάρρευση της οικοδομής, οι κλειστές κατοικίες, οι βραχυχρόνιες μισθώσεις και η επενδυτική ζήτηση περιόρισαν το διαθέσιμο απόθεμα. Η ιδιοκατοίκηση έπεσε κάτω από 70% το 2024, από περίπου 77% το 2009.
Οι εξελίξεις καθιστούν τη στεγαστική κρίση πρόβλημα όχι μόνο των χαμηλών εισοδημάτων αλλά και της μεσαίας τάξης. Αναβάλλουν την ανεξαρτητοποίηση των νέων και μετατρέπουν κάθε αύξηση μισθού σε εισόδημα που το σπίτι προλαβαίνει να απορροφήσει.

































