|
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
|
Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της φιλοσοφίας (Μέρος Β')
27/1/2026, 10:08
|
Η γέννηση του φιλοσοφικού λεξιλογίου των αρχαίων Ελλήνων, η σταδιακή διαμόρφωση της περίφημης φιλοσοφικής ορολογίας τους, ήταν απόρροια συγκεκριμένων συνθηκών, ουσιαστικών δηλαδή προϋποθέσεων που ώθησαν τους εκπροσώπους της πρώιμης αρχαϊκής φιλοσοφίας στην ενασχόληση με το πρόβλημα της ουσίας της φύσης. Οι διδασκαλίες των πρώτων ελλήνων φιλοσόφων, των αποκληθέντων φυσικών (Φυσικών δόξαι είναι ο τίτλος του μεγάλου έργου του Θεόφραστου που αναφέρεται σε αυτούς), βασίστηκαν εν πρώτοις στα όσα ανέφεραν για τη φύση και τη δημιουργία του σύμπαντος οι παλαιοί ποιητές, όπως ο Ησίοδος, ο πατέρας του διδακτικού έπους (η Θεογονία του συνιστά μια πρώτη απόπειρα εκλογίκευσης και συστηματικής οργάνωσης στον τομέα της θεολογικής σκέψης και της γένεσης του κόσμου). Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι στο στοχασμό τους ενυπάρχει μέχρις ενός σημείου η θεολογία – με άλλα λόγια, το πρόβλημα της ουσίας της φύσης είναι σε κάθε περίπτωση και πρόβλημα παρουσίας του θεϊκού μέσα σε αυτήν. Ένας άλλος υποβοηθητικός παράγοντας ήταν η προγενέστερη διανόηση και η συναφής με εκείνη γλώσσα. Κατ’ αρχάς, πολυάριθμες λ
Διαβάστε περισσότερα |
|
|
|