Κόνιτσα: Η τραγική ιστορία των 4 αδελφών που βρήκαν φριχτό θάνατο - Ζούσαν στο κοντέινερ από τον σεισμό του 1996 Ημερομηνία:
15/6/2026, 11:04 - Εμφανίσεις: 19
Συγκλονιστικές, είναι οι λεπτομέρειες που έρχονται στο φως της δημοσιότητας αναφορικά με την ανείπωτη τραγωδία στην Κόνιτσα, όπου τέσσερα ηλικιωμένα αδέλφια βρήκαν φρικτό θάνατο μέσα σε ένα κοντέινερ, μετά από φωτιά τα ξημερώματα.
Το κοντέινερ ήταν η «κατοικία» τους για τρεις ολόκληρες δεκαετίες.
Τους είχε παραχωρηθεί, έπειτα από τον μεγάλο σεισμό του 1996 ήταν τοποθετημένο στο χωράφι τους δίπλα από το γεφύρι της Κόνιτσας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_m1"); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display("300x250_middle_1")}) View this post on Instagram A post shared by in.gr (@in.gr_official) document.addEventListener("DOMContentLoaded", function () {lazym2();}); Κόνιτσα: Η τραγική ιστορία των 4 αδελφών που βρήκαν τραγικό θάνατο – Ζούσαν στο κοντέινερ από τον σεισμό του 1996 Το ημερολόγιο για τα τέσσερα αδέλφια (έναν άνδρα και τρεις γυναίκες, ηλικίας από 69 έως 84 χρόνων) σταμάτησε τον Ιούλιο του 1996, τονίζει το epiruspost.
Τότε, ο μεγάλος σεισμός κατέστρεψε ολοσχερώς το σπίτι τους, το οποίο βρισκόταν ακριβώς πίσω από το κοντέινερ.
Όπως προκύπτει από την ίδια πηγή, το κράτος είχε προσφέρει τη δυνατότητα αποκατάστασης της κατοικίας τους αν και παραμένει ασαφές ποια ακριβώς ήταν η πρόταση που κατατέθηκε και κατά πόσο τα αδέλφια είχαν πραγματικά τη δυνατότητα να επωφεληθούν από αυτή.
Τα 4 αδέλφια αρνήθηκαν πεισματικά.
Έκτοτε, επέλεξαν να απομονωθούν και να συνεχίσουν τη ζωή τους μέσα στο κοντέινερ, όπου έμελλε 30 χρόνια μετά ν’ αφήσουν την τελευταία τους πνοή.googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_middle_2"); }); Η τοπική κοινωνία της Κόνιτσας, γνώριζε την ιδιαιτερότητα της κατάστασης.
Σύμφωνα το άρθρο, τόσο ο Δήμος Κόνιτσας όσο και η Εκκλησία στάθηκαν όλα αυτά τα χρόνια αδιάλειπτα στο πλευρό τους.
Παρά το γεγονός ότι τα αδέλφια αντιμετώπιζαν κάθε προσφορά με καχυποψία και άρνηση, η μέριμνα ήταν καθημερινή, με τις τοπικές δομές να τους εξασφαλίζουν το φαγητό και τα απαραίτητα τρόφιμα.