Η Comedie-Francaise παÏουσιάζει για Ï€Ïώτη φοÏά στην ιστοÏία της την Αντιγόνη του Ζαν ΑνοÏιγ, Îνα κοÏυφαίο ÎÏγο του σÏγχÏονου θεάτÏου.
Η παÏάσταση θα ανÎβει στη σκηνή του ΜεγάÏου Μουσικής Αθηνών (αίθουσα ΑλεξάνδÏα ΤÏιάντη) το Σάββατο 26 και την ΚυÏιακή 27 ΑπÏιλίου.
Î Ïόκειται για μια μεταφοÏά για το άτομο που στÎκει απÎναντι στο παντοδÏναμο κÏάτος, απελπισμÎνο και αδÏναμο, αλλά επίμονο στις αντιστάσεις του.
Σε σκηνοθεσία του ΜαÏκ ΠακÎν, η Αντιγόνη γίνεται μια σÏγχÏονη γυναίκα, μια «απομυθοποιημÎνη» φιγοÏÏα, ανθÏώπινη.
Το σκηνικό του ΖεÏÎ¬Ï ÎτιντιÎ, λιτό, οÏίζεται από Îναν τοίχο με Ï„Ïεις μνημειακÎÏ‚ πόÏτες, Îναν τοίχο που Ï€Ïος το Ï„Îλος της παÏάστασης θα μετακινηθεί για να αποκαλÏψει στο κοινό τους Ï€ÏωταγωνιστÎÏ‚ στην καθημεÏινότητά τους, οικείους, για να μας θυμίσει ότι αυτά που παÏακολουθοÏμε εξακολουθοÏν να συμβαίνουν κάθε μÎÏα. ότι οι άνθÏωποι πεθαίνουν κάθε μÎÏα για τις πεποιθήσεις τους, ότι διακινδυνεÏουν τη ζωή τους, για να μην συμβιβαστοÏν.
ΓÏαμμÎνο στην καÏδιά της γεÏμανικής κατοχής, η Αντιγόνη του ΑνοÏιγ είναι Îνα ÎÏγο που Îχει παÏουσιαστεί στις σκηνÎÏ‚ όλου του κόσμου.
Ο Ζαν ΑνοÏιγ (1910-1987), γοητευμÎνος από Ï€Î¿Î»Ï Î½Îος από την ηÏωίδα του Σοφοκλή, την λαμβάνει από τον αÏχαιοελληνικό μÏθο και της αναθÎτει μια επίθεση στην κυβÎÏνηση του Î’Î¹ÏƒÏ Ï„Î¿Ï… ΣτÏατάÏχη ΠετÎν και των συνεÏγατών των Îαζί και την κάνει σÏμβολο της γαλλικής αντίστασης. Οι θεατÎÏ‚ της Ï€Ïώτης παÏάστασης, το χειμώνα του 1944, στο Théâtre de l' Atelier, τυλιγμÎνοι σε κουβÎÏτες, Îβλεπαν στη σκηνή μια νÎα γυναίκα, την κόÏη του Οιδίποδα, να αντιστÎκεται στην εξουσία, να αγνοεί τις εντολÎÏ‚ του θείου, του ΚÏÎοντα, και να θάβει μόνη της τον αδελφό της, τον Πολυνίκη. Αυτή η εκδοχή της Αντιγόνης Îγινε από εκείνη τη στιγμή μια κÏαυγή εξÎγεÏσης και πατÏιωτισμοÏ.
«Θα πεÏίμενε κανείς διαβάζοντας την Αντιγόνη του ΑνοÏιγ» λÎει ο σκηνοθÎτης της παÏάστασης ΜαÏκ ΠακÎν, «μια απλή διασκευή του ÎÏγου του Σοφοκλή, όμως δεν είναι Îτσι. ΜÎσα στο ζοφεÏÏŒ κλίμα της γεÏμανικής κατοχής, το 1944, ο ΑνοÏιγ και ο ΑντÏΠΜπαÏσάκ (σκηνοθÎτης και διευθυντής του Théâtre de l' Atelier) αποφασίζουν να κάνουν κάτι πιο τολμηÏÏŒ. Στο ΠαÏίσι των συλλήψεων, των Ï€ÏοκηÏÏξεων, των επιθÎσεων, του φόβου και της βίας, η Αντιγόνη ενσαÏκώνει ξαφνικά της Ï€Ïοσδοκίες μιας ολόκληÏης γενιάς… Η Αντιγόνη ÎÏχεται στη δική μας εποχή και μας ταÏακουνάει. ΙδιόμοÏφη, πολεμική και ταυτόχÏονα ποιητική μας κατακτά και μας συγκινεί με Îναν Ï„Ïόπο σχεδόν βίαιο. Μας θÎτει αμείλικτα εÏωτήματα… Îομίζω ότι και σήμεÏα αυτή η φωνή Îχει ακόμα τη δÏναμη να μας αφυπνίζει».
Το θÎατÏο που ίδÏυσε ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ το 1680, η Κομεντί-ΦÏανσÎζ, Îνα από τα ελάχιστα κÏατικά της σημεÏινής Γαλλίας και το μόνο με δική του ομάδα ηθοποιών, ανÎθεσε στον Ζαν ΠακÎν την Ï€Ïώτη παÏουσίαση της Αντιγόνης στην ιστοÏία του.
Η ταυτότητα της παÏάστασης
Αντιγόνη
Με ελληνικοÏÏ‚ Ï…Ï€ÎÏτιτλους
ΜετάφÏαση του ΜάÏιου ΠλωÏίτη
ΧωÏίς διάλειμμα
Σκηνοθεσία: ΜαÏκ ΠακÎν
Καλλιτεχνική συνεÏγάτις: Îτάιαν Σκοτ
Σκηνικά: ΖεÏÎ¬Ï ÎτιντιÎ
ΚοστοÏμια: ÎšÎ»ÎµÏ Î¡Î¹ÏƒÏ„ÎµÏουσί
Φωτισμοί: Îτομινίκ ΜπÏουζιÎÏ
'Ηχος: ΧαβιΠΖακότ
Μακιγιάζ: Σεσίλ ΚÏετσμάÏ
Με τους ηθοποιοÏÏ‚ και το θίασο της Comédie-Française. Την Αντιγόνη εÏμηνεÏει η ΦÏανσουά ΓκιλάÏντ και τον ΚÏÎοντα ο ΜπÏοÏνο ΡαφαÎλι.
ΤιμÎÏ‚ εισιτηÏίων: 15 ευÏÏŽ (Ζώνη Γ), 27 ευÏÏŽ (Ζώνη Î’), 38 ευÏÏŽ (Zώνη Α) και 55 ευÏÏŽ (ΔιακεκÏιμÎνη Ζώνη). ΕιδικÎÏ‚ τιμÎÏ‚: 8 ευÏÏŽ (φοιτητÎÏ‚, νÎοι, άνεÏγοι και Α.Μ.Ε.Α.) και 10 ευÏÏŽ (65+ και πολÏτεκνοι).
Η παÏάσταση θα ανÎβει στη σκηνή του ΜεγάÏου Μουσικής Αθηνών (αίθουσα ΑλεξάνδÏα ΤÏιάντη) το Σάββατο 26 και την ΚυÏιακή 27 ΑπÏιλίου.
Î Ïόκειται για μια μεταφοÏά για το άτομο που στÎκει απÎναντι στο παντοδÏναμο κÏάτος, απελπισμÎνο και αδÏναμο, αλλά επίμονο στις αντιστάσεις του.
Σε σκηνοθεσία του ΜαÏκ ΠακÎν, η Αντιγόνη γίνεται μια σÏγχÏονη γυναίκα, μια «απομυθοποιημÎνη» φιγοÏÏα, ανθÏώπινη.
Το σκηνικό του ΖεÏÎ¬Ï ÎτιντιÎ, λιτό, οÏίζεται από Îναν τοίχο με Ï„Ïεις μνημειακÎÏ‚ πόÏτες, Îναν τοίχο που Ï€Ïος το Ï„Îλος της παÏάστασης θα μετακινηθεί για να αποκαλÏψει στο κοινό τους Ï€ÏωταγωνιστÎÏ‚ στην καθημεÏινότητά τους, οικείους, για να μας θυμίσει ότι αυτά που παÏακολουθοÏμε εξακολουθοÏν να συμβαίνουν κάθε μÎÏα. ότι οι άνθÏωποι πεθαίνουν κάθε μÎÏα για τις πεποιθήσεις τους, ότι διακινδυνεÏουν τη ζωή τους, για να μην συμβιβαστοÏν.
ΓÏαμμÎνο στην καÏδιά της γεÏμανικής κατοχής, η Αντιγόνη του ΑνοÏιγ είναι Îνα ÎÏγο που Îχει παÏουσιαστεί στις σκηνÎÏ‚ όλου του κόσμου.
Ο Ζαν ΑνοÏιγ (1910-1987), γοητευμÎνος από Ï€Î¿Î»Ï Î½Îος από την ηÏωίδα του Σοφοκλή, την λαμβάνει από τον αÏχαιοελληνικό μÏθο και της αναθÎτει μια επίθεση στην κυβÎÏνηση του Î’Î¹ÏƒÏ Ï„Î¿Ï… ΣτÏατάÏχη ΠετÎν και των συνεÏγατών των Îαζί και την κάνει σÏμβολο της γαλλικής αντίστασης. Οι θεατÎÏ‚ της Ï€Ïώτης παÏάστασης, το χειμώνα του 1944, στο Théâtre de l' Atelier, τυλιγμÎνοι σε κουβÎÏτες, Îβλεπαν στη σκηνή μια νÎα γυναίκα, την κόÏη του Οιδίποδα, να αντιστÎκεται στην εξουσία, να αγνοεί τις εντολÎÏ‚ του θείου, του ΚÏÎοντα, και να θάβει μόνη της τον αδελφό της, τον Πολυνίκη. Αυτή η εκδοχή της Αντιγόνης Îγινε από εκείνη τη στιγμή μια κÏαυγή εξÎγεÏσης και πατÏιωτισμοÏ.
«Θα πεÏίμενε κανείς διαβάζοντας την Αντιγόνη του ΑνοÏιγ» λÎει ο σκηνοθÎτης της παÏάστασης ΜαÏκ ΠακÎν, «μια απλή διασκευή του ÎÏγου του Σοφοκλή, όμως δεν είναι Îτσι. ΜÎσα στο ζοφεÏÏŒ κλίμα της γεÏμανικής κατοχής, το 1944, ο ΑνοÏιγ και ο ΑντÏΠΜπαÏσάκ (σκηνοθÎτης και διευθυντής του Théâtre de l' Atelier) αποφασίζουν να κάνουν κάτι πιο τολμηÏÏŒ. Στο ΠαÏίσι των συλλήψεων, των Ï€ÏοκηÏÏξεων, των επιθÎσεων, του φόβου και της βίας, η Αντιγόνη ενσαÏκώνει ξαφνικά της Ï€Ïοσδοκίες μιας ολόκληÏης γενιάς… Η Αντιγόνη ÎÏχεται στη δική μας εποχή και μας ταÏακουνάει. ΙδιόμοÏφη, πολεμική και ταυτόχÏονα ποιητική μας κατακτά και μας συγκινεί με Îναν Ï„Ïόπο σχεδόν βίαιο. Μας θÎτει αμείλικτα εÏωτήματα… Îομίζω ότι και σήμεÏα αυτή η φωνή Îχει ακόμα τη δÏναμη να μας αφυπνίζει».
Το θÎατÏο που ίδÏυσε ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ το 1680, η Κομεντί-ΦÏανσÎζ, Îνα από τα ελάχιστα κÏατικά της σημεÏινής Γαλλίας και το μόνο με δική του ομάδα ηθοποιών, ανÎθεσε στον Ζαν ΠακÎν την Ï€Ïώτη παÏουσίαση της Αντιγόνης στην ιστοÏία του.
Η ταυτότητα της παÏάστασης
Αντιγόνη
Με ελληνικοÏÏ‚ Ï…Ï€ÎÏτιτλους
ΜετάφÏαση του ΜάÏιου ΠλωÏίτη
ΧωÏίς διάλειμμα
Σκηνοθεσία: ΜαÏκ ΠακÎν
Καλλιτεχνική συνεÏγάτις: Îτάιαν Σκοτ
Σκηνικά: ΖεÏÎ¬Ï ÎτιντιÎ
ΚοστοÏμια: ÎšÎ»ÎµÏ Î¡Î¹ÏƒÏ„ÎµÏουσί
Φωτισμοί: Îτομινίκ ΜπÏουζιÎÏ
'Ηχος: ΧαβιΠΖακότ
Μακιγιάζ: Σεσίλ ΚÏετσμάÏ
Με τους ηθοποιοÏÏ‚ και το θίασο της Comédie-Française. Την Αντιγόνη εÏμηνεÏει η ΦÏανσουά ΓκιλάÏντ και τον ΚÏÎοντα ο ΜπÏοÏνο ΡαφαÎλι.
ΤιμÎÏ‚ εισιτηÏίων: 15 ευÏÏŽ (Ζώνη Γ), 27 ευÏÏŽ (Ζώνη Î’), 38 ευÏÏŽ (Zώνη Α) και 55 ευÏÏŽ (ΔιακεκÏιμÎνη Ζώνη). ΕιδικÎÏ‚ τιμÎÏ‚: 8 ευÏÏŽ (φοιτητÎÏ‚, νÎοι, άνεÏγοι και Α.Μ.Ε.Α.) και 10 ευÏÏŽ (65+ και πολÏτεκνοι).


































