Λόγος IV ονομάζεται η Îκθεση που ανοίγει απόψε, στο πλαίσιο της PhotoBiennale, στο Μουσείο ΦωτογÏαφίας με ÎÏγα των: Gabriele Di Stefano, Tim Parchikov, Enida Turkeshi, Κώστα ΚυÏίτση, Αγγελικής ΣβοÏώνου, Παναγιώτη ΤομαÏά και ΚλεοπάτÏας ΧαÏίτου.
Στην Îκθεση αυτή διακÏίνονται Ï„Ïεις ενότητες, όπου η εικόνα μÎσα από διαφοÏετικοÏÏ‚ Ï„Ïόπους μοιάζει να υπεÏκεÏάζει τον λόγο.
Στα ÎÏγα της Ï€Ïώτης ενότητας της ΚλεοπάτÏας ΧαÏίτου, από τη σειÏά «Είσοδος Έξοδος», οι εικόνες ιδωμÎνες αυτόνομα, αλλά και αντιστικτικά δείχνουν πως συχνά οι οÏισμοί είναι θÎμα θÎσης. Η είσοδος είναι Ï€Î¿Î»Ï ÏƒÏ…Ï‡Î½Î¬ και Îξοδος και το αντίθετο, ενώ μÎσα από την παÏαλληλία της φόÏμας φαίνεται επίσης ότι ο θάνατος δεν Îπεται της ζωής, αλλά ότι υπάÏχει μÎσα της, ότι ζωή και θάνατος αλληλοπεÏιχωÏοÏνται.
Τα ÎÏγα της δεÏτεÏης ενότητας, των Αγγελικής ΣβοÏώνου και Enida Turkeshi αγγίζουν την διατομή Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Î¼Î½Î®Î¼Î·Ï‚ και παÏόντος. Εκεί το ίχνος είναι αχνό, αλλά εάν παÏατηÏήσει κάποιος καλÏτεÏα θα μποÏοÏσε να αντιληφθεί τις διαστÏωματώσεις του – θα μποÏοÏσε να διακÏίνει τον λόγο που ήταν παÏών και εκείνον που Îχει υποχωÏήσει μÎσα στο χÏόνο. Το αντικείμενο που δεν υπάÏχει πια, αλλά μόνο εν είδει σκιάς. Την συνάντηση που συντελÎστηκε κάποτε, αλλά αποτελεί πια απλώς μία αφήγηση.
Στην Ï„Ïίτη ενότητα οι Tim Parchikov, Gabriele Di Stefano, Κώστας ΚυÏίτσης και Παναγιώτης ΤομαÏάς εξετάζουν το διάλογο ανάμεσα σε μια ήδη υπάÏχουσα εικόνα και στη μεταμοÏφωμÎνη εκδοχή της που δημιουÏγείται μÎσα από πολλαπλÎÏ‚ επεμβάσεις. Τα ÎÏγα αυτής της ενότητας επιτÏÎπουν στο θεατή να επαναδιαπÏαγματευθεί την αίσθηση που Îχει αποκομίσει από την αÏχική εικόνα, Îχοντας πλÎον την εμπειÏία των επεμβάσεων που Îχουν μεταβάλει μεÏικά ή ολοκληÏωτικά τη μοÏφή της. Η νÎα, μεταμοÏφωμÎνη εκδοχή, Îχει πια ενταχθεί σε Îνα καινοÏÏγιο, πιο σÏγχÏονο, πλαίσιο, που Ï€Ïοσλαμβάνει νÎες, διαφοÏετικÎÏ‚ σημασίες.
Το in.gr είναι χοÏηγός επικοινωνίας της PhotoBiennale.
Στην Îκθεση αυτή διακÏίνονται Ï„Ïεις ενότητες, όπου η εικόνα μÎσα από διαφοÏετικοÏÏ‚ Ï„Ïόπους μοιάζει να υπεÏκεÏάζει τον λόγο.
Στα ÎÏγα της Ï€Ïώτης ενότητας της ΚλεοπάτÏας ΧαÏίτου, από τη σειÏά «Είσοδος Έξοδος», οι εικόνες ιδωμÎνες αυτόνομα, αλλά και αντιστικτικά δείχνουν πως συχνά οι οÏισμοί είναι θÎμα θÎσης. Η είσοδος είναι Ï€Î¿Î»Ï ÏƒÏ…Ï‡Î½Î¬ και Îξοδος και το αντίθετο, ενώ μÎσα από την παÏαλληλία της φόÏμας φαίνεται επίσης ότι ο θάνατος δεν Îπεται της ζωής, αλλά ότι υπάÏχει μÎσα της, ότι ζωή και θάνατος αλληλοπεÏιχωÏοÏνται.
Τα ÎÏγα της δεÏτεÏης ενότητας, των Αγγελικής ΣβοÏώνου και Enida Turkeshi αγγίζουν την διατομή Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Î¼Î½Î®Î¼Î·Ï‚ και παÏόντος. Εκεί το ίχνος είναι αχνό, αλλά εάν παÏατηÏήσει κάποιος καλÏτεÏα θα μποÏοÏσε να αντιληφθεί τις διαστÏωματώσεις του – θα μποÏοÏσε να διακÏίνει τον λόγο που ήταν παÏών και εκείνον που Îχει υποχωÏήσει μÎσα στο χÏόνο. Το αντικείμενο που δεν υπάÏχει πια, αλλά μόνο εν είδει σκιάς. Την συνάντηση που συντελÎστηκε κάποτε, αλλά αποτελεί πια απλώς μία αφήγηση.
Στην Ï„Ïίτη ενότητα οι Tim Parchikov, Gabriele Di Stefano, Κώστας ΚυÏίτσης και Παναγιώτης ΤομαÏάς εξετάζουν το διάλογο ανάμεσα σε μια ήδη υπάÏχουσα εικόνα και στη μεταμοÏφωμÎνη εκδοχή της που δημιουÏγείται μÎσα από πολλαπλÎÏ‚ επεμβάσεις. Τα ÎÏγα αυτής της ενότητας επιτÏÎπουν στο θεατή να επαναδιαπÏαγματευθεί την αίσθηση που Îχει αποκομίσει από την αÏχική εικόνα, Îχοντας πλÎον την εμπειÏία των επεμβάσεων που Îχουν μεταβάλει μεÏικά ή ολοκληÏωτικά τη μοÏφή της. Η νÎα, μεταμοÏφωμÎνη εκδοχή, Îχει πια ενταχθεί σε Îνα καινοÏÏγιο, πιο σÏγχÏονο, πλαίσιο, που Ï€Ïοσλαμβάνει νÎες, διαφοÏετικÎÏ‚ σημασίες.
Το in.gr είναι χοÏηγός επικοινωνίας της PhotoBiennale.


































