ΑΡΧΙΚΗ
Στο Ï€Ïόσφατο The Cut, o σκηνοθÎτης επιστÏατεÏει τη σιωπή του χαÏακτήÏα ως Îνα μÎσο να μιλήσει για την απόλυτη φÏίκη. Στους ΠλευÏικοÏÏ‚ ΑνÎμους, μίας από τις καλÏτεÏες ταινίες που είδαμε στο Διαγωνιστικό Τμήμα του 55ου Φεστιβάλ ΚινηματογÏάφου Θεσσαλονίκης, ο σκηνοθÎτης επιλÎγει την ακινησία.
Μία γυναίκα από την Εσθονία και η οικογÎνειά της στÎλνονται στη ΣιβηÏία το 1941, στη διάÏκεια της εθνοκάθαÏσης από τις σοβιετικÎÏ‚ δυνάμεις. Για την ηÏωίδα, αλλά και για τον θεατή, εκεί σταματάει και ο χÏόνος.
Τα γÏάμματα της γυναίκας αποτελοÏν τη βάση της αφήγησης της ταινίας. Η Ï…Ï€ÎÏοχη φωνή της Ï€ÏωταγωνίστÏιας συνοδεÏει τα κινηματογÏαφικά ταμπλό βιβάν, εικόνες που δείχνουν τους ηθοποιοÏÏ‚ ακίνητους σε κÏίσιμες στιγμÎÏ‚ της ιστοÏίας με την κάμεÏα να στÏοβιλίζεται ανάμεσά τους.
«Τα πιο όμοÏφα χÏόνια της ζωής μου τα Ï€ÎÏασα σαν ακίνητη» λÎει η ηÏωίδα κάποια στιγμή στην ταινία, φÏάση που απετÎλεσε Îμπνευση για τον σκηνοθÎτη ΜάÏτι ΧÎλντε.
Μιλώντας στο in.gr, ο σκηνοθÎτης παÏαδÎχθηκε ότι αυτή η φÏάση ήταν αυτή που τον Îκανε να λάβει απόφαση να γυÏίσει την ταινία μου με τους ηθοποιοÏÏ‚ να είναι απόλυτα ακίνητοι.
«ΕπιπλÎον, επίτηδες ήθελα να κατευθÏνω το βλÎμμα του θεατή με την κίνηση της κάμεÏας και αυτό για να δείξω ότι όπως εκείνοι οι άνθÏωποι δεν είχαν άλλη επιλογή: και εκείνων τις κινήσεις κάποιος τις καθόÏιζε» λÎει.
«Το δÏσκολο ήταν να εμπιστευτοÏν σε Îναν 24χÏονο με μία ενδιαφÎÏουσα ιδÎα τόσα χÏήματα, ειδικά με τις δυσκολίες που είχε το γÏÏισμα: για κάθε σκηνή χÏειαζόταν Ï€Ïοετοιμασία δÏο με Îξι μήνες» Ï€ÏοσθÎτει.
Για τον σκηνοθÎτη, ο μόνος Ï„Ïόπος να συλλάβει κανείς τους διωγμοÏÏ‚ και τον θάνατο είναι να παÏατηÏήσει ασάλευτους τους Ï€ÏωταγωνιστÎÏ‚, σαν να παÏατηÏεί τα Ï€Ïόσωπα μιας φωτογÏαφίας ή ενός πίνακα. Οι σκηνÎÏ‚ αυτÎÏ‚ αντιπαÏαβάλλονται με εκείνες της κίνησης των Ï€Ïοσώπων στην αÏχή της ταινίας, Ï€Ïιν ακόμα ο πόλεμος φτάσει στο κατώφλι τους.
Στο Φεστιβάλ Ï€Ïοβλήθηκε επίσης -σε ειδική Ï€Ïοβολή- ο αÏιστουÏγηματικός Λεβιάθαν του ΑντÏÎι Ζβιάγκιντσεφ, ο οποίος στο Ï€Ïόσφατο Φεστιβάλ των Καννών είχε κεÏδίσει βÏαβείο Σκηνοθεσίας.
Ο σκηνοθÎτης της ΕπιστÏοφής αφηγείται την ιστοÏία του Κόλια, ενός άνδÏα πουκαταβάλει Ï€Ïοσπάθεια να κÏατήσει το σπίτι και τη γη του ενάντια στις οÏÎξεις ενός διεφθαÏμÎνου Ïώσου πολιτικοÏ. Η διαφθοÏά και η αίσθηση της επικείμενης συντÏιβής είναι αυτή που κυÏιαÏχεί στην ταινία.
Ο άνθÏωπος τα βάζει με το «τÎÏας» ενός διεφθαÏμÎνου καθεστώτος. Από τον Ï„Ïοχονόμο που ζητά από τον Κόλια να φτιάξει το αυτοκίνητό του με αντάλλαγμα μεÏικά ποτά, μÎχÏι τον κυβεÏνήτη της πεÏιοχής που δεν διστάζει να χÏησιμοποιήσει εκβιασμοÏÏ‚ και απάτες για να επιτÏχει το σκοπό του, κανÎνας δεν μοιάζει αθώος στο σÏμπαν του Ζβιάγκιντσεφ -οÏτε η Εκκλησία.
Ο σκηνοθÎτης χÏησιμοποιεί αÏχικά την ειÏωνεία και στη συνÎχεια τον συμβολισμό για να μιλήσει για τα Ï€Ïοβλήματα της σÏγχÏονης Ρωσίας. Σε μία σκηνή, μάλιστα, οι πάλαι ποτΠκÏαταιοί ηγÎτες της χώÏας αποτελοÏν στα κάδÏα τους στόχο για μεθυσμÎνους Ρώσους.
Και η εικόνα από το κουφάÏι της φάλαινας αφήνει στον θεατή την αίσθηση ότι και αυτή η ιστοÏία αποτελεί Îναν σÏγχÏονο μÏθο.
Αποστολή: Αγγελική Στελλάκη
Μία γυναίκα από την Εσθονία και η οικογÎνειά της στÎλνονται στη ΣιβηÏία το 1941, στη διάÏκεια της εθνοκάθαÏσης από τις σοβιετικÎÏ‚ δυνάμεις. Για την ηÏωίδα, αλλά και για τον θεατή, εκεί σταματάει και ο χÏόνος.
Τα γÏάμματα της γυναίκας αποτελοÏν τη βάση της αφήγησης της ταινίας. Η Ï…Ï€ÎÏοχη φωνή της Ï€ÏωταγωνίστÏιας συνοδεÏει τα κινηματογÏαφικά ταμπλό βιβάν, εικόνες που δείχνουν τους ηθοποιοÏÏ‚ ακίνητους σε κÏίσιμες στιγμÎÏ‚ της ιστοÏίας με την κάμεÏα να στÏοβιλίζεται ανάμεσά τους.
«Τα πιο όμοÏφα χÏόνια της ζωής μου τα Ï€ÎÏασα σαν ακίνητη» λÎει η ηÏωίδα κάποια στιγμή στην ταινία, φÏάση που απετÎλεσε Îμπνευση για τον σκηνοθÎτη ΜάÏτι ΧÎλντε.
Μιλώντας στο in.gr, ο σκηνοθÎτης παÏαδÎχθηκε ότι αυτή η φÏάση ήταν αυτή που τον Îκανε να λάβει απόφαση να γυÏίσει την ταινία μου με τους ηθοποιοÏÏ‚ να είναι απόλυτα ακίνητοι.
«ΕπιπλÎον, επίτηδες ήθελα να κατευθÏνω το βλÎμμα του θεατή με την κίνηση της κάμεÏας και αυτό για να δείξω ότι όπως εκείνοι οι άνθÏωποι δεν είχαν άλλη επιλογή: και εκείνων τις κινήσεις κάποιος τις καθόÏιζε» λÎει.
«Το δÏσκολο ήταν να εμπιστευτοÏν σε Îναν 24χÏονο με μία ενδιαφÎÏουσα ιδÎα τόσα χÏήματα, ειδικά με τις δυσκολίες που είχε το γÏÏισμα: για κάθε σκηνή χÏειαζόταν Ï€Ïοετοιμασία δÏο με Îξι μήνες» Ï€ÏοσθÎτει.
Για τον σκηνοθÎτη, ο μόνος Ï„Ïόπος να συλλάβει κανείς τους διωγμοÏÏ‚ και τον θάνατο είναι να παÏατηÏήσει ασάλευτους τους Ï€ÏωταγωνιστÎÏ‚, σαν να παÏατηÏεί τα Ï€Ïόσωπα μιας φωτογÏαφίας ή ενός πίνακα. Οι σκηνÎÏ‚ αυτÎÏ‚ αντιπαÏαβάλλονται με εκείνες της κίνησης των Ï€Ïοσώπων στην αÏχή της ταινίας, Ï€Ïιν ακόμα ο πόλεμος φτάσει στο κατώφλι τους.
Στο Φεστιβάλ Ï€Ïοβλήθηκε επίσης -σε ειδική Ï€Ïοβολή- ο αÏιστουÏγηματικός Λεβιάθαν του ΑντÏÎι Ζβιάγκιντσεφ, ο οποίος στο Ï€Ïόσφατο Φεστιβάλ των Καννών είχε κεÏδίσει βÏαβείο Σκηνοθεσίας.
Ο σκηνοθÎτης της ΕπιστÏοφής αφηγείται την ιστοÏία του Κόλια, ενός άνδÏα πουκαταβάλει Ï€Ïοσπάθεια να κÏατήσει το σπίτι και τη γη του ενάντια στις οÏÎξεις ενός διεφθαÏμÎνου Ïώσου πολιτικοÏ. Η διαφθοÏά και η αίσθηση της επικείμενης συντÏιβής είναι αυτή που κυÏιαÏχεί στην ταινία.
Ο άνθÏωπος τα βάζει με το «τÎÏας» ενός διεφθαÏμÎνου καθεστώτος. Από τον Ï„Ïοχονόμο που ζητά από τον Κόλια να φτιάξει το αυτοκίνητό του με αντάλλαγμα μεÏικά ποτά, μÎχÏι τον κυβεÏνήτη της πεÏιοχής που δεν διστάζει να χÏησιμοποιήσει εκβιασμοÏÏ‚ και απάτες για να επιτÏχει το σκοπό του, κανÎνας δεν μοιάζει αθώος στο σÏμπαν του Ζβιάγκιντσεφ -οÏτε η Εκκλησία.
Ο σκηνοθÎτης χÏησιμοποιεί αÏχικά την ειÏωνεία και στη συνÎχεια τον συμβολισμό για να μιλήσει για τα Ï€Ïοβλήματα της σÏγχÏονης Ρωσίας. Σε μία σκηνή, μάλιστα, οι πάλαι ποτΠκÏαταιοί ηγÎτες της χώÏας αποτελοÏν στα κάδÏα τους στόχο για μεθυσμÎνους Ρώσους.
Και η εικόνα από το κουφάÏι της φάλαινας αφήνει στον θεατή την αίσθηση ότι και αυτή η ιστοÏία αποτελεί Îναν σÏγχÏονο μÏθο.
Αποστολή: Αγγελική Στελλάκη
Γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου: Δείτε πώς κατασκευάστηκε η μεγαλύτερη καλωδιωτή γέφυρα του κόσμου
Ειδήσεις
Copyright 2010-2026 © pentelikonews.gr