Κατά των Ïυθμίσεων νομοσχεδίου του υπουÏγείου Î Î¿Î»Î¹Ï„Î¹ÏƒÎ¼Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ Î‘Î¸Î»Î·Ï„Î¹ÏƒÎ¼Î¿Ï Ï€Î¿Ï… αναφÎÏονται στο Μουσείο ΠαÏλου και ΑλεξάνδÏας ΚανελλοποÏλου και στο Μουσείο της ΑκÏόπολης τάσσεται ο ΣÏλλογος Ελλήνων ΑÏχαιολόγων.
Οι Ïυθμίσεις Îχουν ενταχθεί στο σχÎδιο νόμου «ΑÏχείο ΔιαφÏλαξης ΚινηματογÏαφικής ΚληÏονομιάς, ÏÏθμιση θεμάτων Μουσείων του ΥπουÏγείου Î Î¿Î»Î¹Ï„Î¹ÏƒÎ¼Î¿Ï & Î‘Î¸Î»Î·Ï„Î¹ÏƒÎ¼Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ άλλες διατάξεις», η διαβοÏλευση του οποίου ολοκληÏώθηκε σήμεÏα, Î Îμπτη.
Ο ΣÏλλογος υποστηÏίζει ότι το σχÎδιο νόμου «με τα άÏθÏα 6- 17, μεταλλάσσει το Μουσείο ΠαÏλου και ΑλεξάνδÏας ΚανελλοποÏλου σε Îομικό Î Ïόσωπο Î™Î´Î¹Ï‰Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï Î”Î¹ÎºÎ±Î¯Î¿Ï… με Ï„Ïόπο που αντιβαίνει το ΣÏνταγμα, τους ÏŒÏους της δωÏεάς και τον ίδιο τον ιδÏυτικό νόμο του Μουσείου, Î±Ï†Î¿Ï ÏƒÏμφωνα με αυτόν (Î. 3600/2007, ΦΕΚ 177/Α/1-8-2007), το Μουσείο ΠαÏλου και ΑλεξάνδÏας ΚανελλοποÏλου είναι Îομικό Î Ïόσωπο Δημοσίου Δικαίου και εποπτεÏεται από τον ΥπουÏγό ΠολιτισμοÏ».
ΕπιπλÎον, επισημαίνει κι άλλες «ιδιαίτεÏες», όπως τις χαÏακτηÏίζει, Ïυθμίσεις του σχεδίου νόμου, ανάμεσά τους το άÏθÏο 12 που αναφÎÏεται στον διευθυντή του μουσείου, «ο οποίος πλÎον θα επιλÎγεται από το ΔΣ του ÎΠΙΔ, χωÏίς καν να θεσπίζονται ο Ï„Ïόπος, τα κÏιτήÏια οÏτε καν η ειδικότητα του αÏχαιολόγου ή μουσειολόγου ή το επιστημονικό ÎÏγο ως Ï€Ïοϋπόθεση» και το άÏθÏο 9 που αφοÏά τους πόÏους του εν λόγω μουσείου: «Τα εισιτήÏια και τα Îσοδα από τις εκθεσιακÎÏ‚ και άλλες δÏαστηÏιότητÎÏ‚ του τα καÏπώνεται το ÎΠΙΔ αποστεÏώντας το ΤΑΠΑ από πολÏτιμους πόÏους, ενώ οι λειτουÏγικÎÏ‚ ανάγκες του επιχοÏηγοÏνται από το ΥΠΠΟΑ. Για άλλη μια φοÏά φαίνεται πώς εννοεί η κυβÎÏνηση το "μεταÏÏυθμιστικό της ÏŒÏαμα" για τον πολιτισμό: Τα Îσοδα στους ιδιώτες, τα Îξοδα στο δημόσιο» σημειώνει ο ΣΕΑ.
ΤÎλος, ο ΣÏλλογος υποστηÏίζει ότι στο άÏθÏο 18 του ίδιου σχεδίου νόμου, «ο ΟÏγανισμός ΑνÎγεÏσης ÎÎου Μουσείου ΑκÏόπολης μεταλλάσσεται σε ΟÏγανισμό ΑποπεÏάτωσης και ΛειτουÏγίας Μουσείου ΑκÏόπολης», με την πολιτική ηγεσία να παÏατείνει «απÏοκάλυπτα», όπως ισχυÏίζεται, «τη ζωή ενός αχÏείαστου Î½Î¿Î¼Î¹ÎºÎ¿Ï Ï€Ïοσώπου, που εξ οÏÎ¹ÏƒÎ¼Î¿Ï ÎµÎ¯Ï‡Îµ ως ημεÏομηνία λήξης το 2009 και Îκτοτε Îχει αναγγελθεί πολλÎÏ‚ φοÏÎÏ‚ η κατάÏγησή του από τις εκάστοτε κυβεÏνήσεις».
«Η μεθόδευση για το Μουσείο ΑκÏόπολης και το Μουσείο ΚανελλοποÏλου αποδεικνÏει τις Ï€ÏοθÎσεις της πολιτικής ηγεσίας για σταδιακό ακÏωτηÏιασμό της ΑÏχαιολογικής ΥπηÏεσίας από τα Ï€ÏοβεβλημÎνα και Ï€ÏοσοδοφόÏα Μουσεία και τους αÏχαιολογικοÏÏ‚ χώÏους, την ανεξαÏτητοποίησή τους και τη μετατÏοπή των μονάδων που θα απομείνουν σε θλιβεÏÎÏ‚ αποδυναμωμÎνες γÏαφειοκÏατικÎÏ‚ υπηÏεσίες χωÏίς πόÏους» καταλήγει η ανακοίνωση.
Οι Ïυθμίσεις Îχουν ενταχθεί στο σχÎδιο νόμου «ΑÏχείο ΔιαφÏλαξης ΚινηματογÏαφικής ΚληÏονομιάς, ÏÏθμιση θεμάτων Μουσείων του ΥπουÏγείου Î Î¿Î»Î¹Ï„Î¹ÏƒÎ¼Î¿Ï & Î‘Î¸Î»Î·Ï„Î¹ÏƒÎ¼Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ άλλες διατάξεις», η διαβοÏλευση του οποίου ολοκληÏώθηκε σήμεÏα, Î Îμπτη.
Ο ΣÏλλογος υποστηÏίζει ότι το σχÎδιο νόμου «με τα άÏθÏα 6- 17, μεταλλάσσει το Μουσείο ΠαÏλου και ΑλεξάνδÏας ΚανελλοποÏλου σε Îομικό Î Ïόσωπο Î™Î´Î¹Ï‰Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï Î”Î¹ÎºÎ±Î¯Î¿Ï… με Ï„Ïόπο που αντιβαίνει το ΣÏνταγμα, τους ÏŒÏους της δωÏεάς και τον ίδιο τον ιδÏυτικό νόμο του Μουσείου, Î±Ï†Î¿Ï ÏƒÏμφωνα με αυτόν (Î. 3600/2007, ΦΕΚ 177/Α/1-8-2007), το Μουσείο ΠαÏλου και ΑλεξάνδÏας ΚανελλοποÏλου είναι Îομικό Î Ïόσωπο Δημοσίου Δικαίου και εποπτεÏεται από τον ΥπουÏγό ΠολιτισμοÏ».
ΕπιπλÎον, επισημαίνει κι άλλες «ιδιαίτεÏες», όπως τις χαÏακτηÏίζει, Ïυθμίσεις του σχεδίου νόμου, ανάμεσά τους το άÏθÏο 12 που αναφÎÏεται στον διευθυντή του μουσείου, «ο οποίος πλÎον θα επιλÎγεται από το ΔΣ του ÎΠΙΔ, χωÏίς καν να θεσπίζονται ο Ï„Ïόπος, τα κÏιτήÏια οÏτε καν η ειδικότητα του αÏχαιολόγου ή μουσειολόγου ή το επιστημονικό ÎÏγο ως Ï€Ïοϋπόθεση» και το άÏθÏο 9 που αφοÏά τους πόÏους του εν λόγω μουσείου: «Τα εισιτήÏια και τα Îσοδα από τις εκθεσιακÎÏ‚ και άλλες δÏαστηÏιότητÎÏ‚ του τα καÏπώνεται το ÎΠΙΔ αποστεÏώντας το ΤΑΠΑ από πολÏτιμους πόÏους, ενώ οι λειτουÏγικÎÏ‚ ανάγκες του επιχοÏηγοÏνται από το ΥΠΠΟΑ. Για άλλη μια φοÏά φαίνεται πώς εννοεί η κυβÎÏνηση το "μεταÏÏυθμιστικό της ÏŒÏαμα" για τον πολιτισμό: Τα Îσοδα στους ιδιώτες, τα Îξοδα στο δημόσιο» σημειώνει ο ΣΕΑ.
ΤÎλος, ο ΣÏλλογος υποστηÏίζει ότι στο άÏθÏο 18 του ίδιου σχεδίου νόμου, «ο ΟÏγανισμός ΑνÎγεÏσης ÎÎου Μουσείου ΑκÏόπολης μεταλλάσσεται σε ΟÏγανισμό ΑποπεÏάτωσης και ΛειτουÏγίας Μουσείου ΑκÏόπολης», με την πολιτική ηγεσία να παÏατείνει «απÏοκάλυπτα», όπως ισχυÏίζεται, «τη ζωή ενός αχÏείαστου Î½Î¿Î¼Î¹ÎºÎ¿Ï Ï€Ïοσώπου, που εξ οÏÎ¹ÏƒÎ¼Î¿Ï ÎµÎ¯Ï‡Îµ ως ημεÏομηνία λήξης το 2009 και Îκτοτε Îχει αναγγελθεί πολλÎÏ‚ φοÏÎÏ‚ η κατάÏγησή του από τις εκάστοτε κυβεÏνήσεις».
«Η μεθόδευση για το Μουσείο ΑκÏόπολης και το Μουσείο ΚανελλοποÏλου αποδεικνÏει τις Ï€ÏοθÎσεις της πολιτικής ηγεσίας για σταδιακό ακÏωτηÏιασμό της ΑÏχαιολογικής ΥπηÏεσίας από τα Ï€ÏοβεβλημÎνα και Ï€ÏοσοδοφόÏα Μουσεία και τους αÏχαιολογικοÏÏ‚ χώÏους, την ανεξαÏτητοποίησή τους και τη μετατÏοπή των μονάδων που θα απομείνουν σε θλιβεÏÎÏ‚ αποδυναμωμÎνες γÏαφειοκÏατικÎÏ‚ υπηÏεσίες χωÏίς πόÏους» καταλήγει η ανακοίνωση.


































