Ανταμ Κόεν: «Η Ύδρα είναι το σπίτι μου»

Συνέντευξη: Κωνσταντίνος Τσάβαλος
Τι είναι η απόσταση Ύδρα-Μόντρεαλ; Ένα (στριφτό) τσιγάρο δρόμος. Ή τουλάχιστον, αυτό θεωρεί ο Ανταμ Κόεν, ο 42χρονος καλλιτέχνης που φέρει ένα μουσικό επώνυμο βαρύ σαν ιστορία –και σαν τα Gauloise που κάπνιζε αρειμανίως ο πατέρας του, ο Λέοναρντ Κόεν.  
Ο Ανταμ Κοεν μοιράζει πλέον το χρόνο του και τη ζωή του ανάμεσα στις δυο αγαπημένες του πόλεις: σε αυτή που γεννήθηκε, δηλαδή το Μόντρεαλ και σε αυτή όπου έχει, όπως μας είπε, τις πιο ωραίες αναμνήσεις, την Ύδρα. Στο ίδιο εκείνο σπίτι που περνούσε τα καλοκαίρια του μαζί με τον πατέρα του και την μητέρα του, Σούζαν Ελροντ.
O Λέοναρντ Κόεν αγόρασε το σπίτι στην Ύδρα τον Σεπτέμβριο του 1960, όταν ήταν 26 χρόνων και είχε τότε ως στόχο του να γυρίσει όλο το κόσμο. Στις περιγραφές του δήλωσε πόσο απολάμβανε τη γαλήνια μοναξιά του πάνω στο νησί, εκεί όπου έγραψε τα μυθιστορήματα The Game Favourite (1963) και Beautiful Losers (1966), αλλά και αρκετά από τα τραγούδια κάποιων από τα συνολικά 13 άλμπουμ του, όπως το "So Long, Marianne", που αφιέρωσε στην πρώτη του μεγάλη σχέση, τη Νορβηγίδα Μαριάν Γένσεν. Το ζευγάρι γνωρίστηκε σε μια παραλία της Ύδρας το 1961 και διέμεινε μαζί για το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του 1960, μέχρι ο Κόεν να γνωρίσει την Ελροντ, μητέρα του Ανταμ και της κόρης του, Λόρκα.
Το θέμα μας όμως εδώ δεν είναι ο 80χρονος Καναδός τροβαδούρος, αλλά ο το ίδιο ταλαντούχος γιος του που πρόσφατα κυκλοφόρησε το πέμπτο στούντιο άλμπουμ του με τίτλο «We Go Home», ένα μέρος του οποίου ηχογραφήθηκε και στο αυτοσχέδιο στούντιο του Ανταμ Κόεν στην Ύδρα.
Μιλήσαμε μαζί του σε ένα από τα διαλείμματα της παναμερικανικής του περιοδείας για την προώθηση του νέου του δισκογραφικού πονήματος και το αποτέλεσμα είναι μια συνέντευξη που περιέχει αρκετές ελληνικές λέξεις με… καναδική προφορά.

Ποιο ακριβώς είναι αυτό το Σπίτι όπου Επιστρέφουμε; («We Go Home», σημαίνει «Επιστρέφουμε Σπίτι»)
Υπάρχει μια διάσημη έκφραση που λέει «σπίτι είναι εκεί που είναι η καρδιά σου» κι αυτό το μέρος είναι κυρίως η Ύδρα και το Μόντρεαλ. Είναι τα μέρη όπου είχα όλες τις σημαντικές «πρωτιές» στη ζωή μου, το πρώτο μου φιλί, ο πρώτος μου χορός, το πρώτο μου ποτό, το πρώτο μου τσιγάρο κ.ο.κ.
Ήταν αγχωτικό να προσπαθήσετε να επαναλάβετε την επιτυχία του προηγούμενου σας άλμπουμ, του Like A Man (2012);
Ναι, γιατί ήταν ο πρώτος μου χρυσός δίσκος. Πριν την ηχογράφηση του νέου άλμπουμ, ένιωθα να πιέζομαι πολύ από το άγχος, κάτι το οποίο με έκανε να νιώθω άβολα. Για το λόγο αυτό και το «We Go Home» ηχογραφήθηκε δυο φορές: τη μια στην αρχή που ήμουν πνιγμένος στο άγχος και γι’ αυτό το αποτέλεσμα δεν ήταν καλό και μια δεύτερη, όπου… ξε-αγχώθηκα και το αποτέλεσμα με άφησε ικανοποιημένο.
Δεν βλέπω στο πρόγραμμα της περιοδείας σας την Αθήνα ως σταθμό, αλλά μήπως έχετε κάποια πλάνα για μια έστω απρογραμμάτιστη εμφάνιση σας στην ελληνική πρωτεύουσα; 
Προσπαθώ αυτό τον καιρό να κανονίσω μια συναυλία με την Φιλαρμονική Ορχήστρα Αθηνών στο εγγύς μέλλον. Είναι κάτι που έχω ξανακάνει στο παρελθόν, με την Φιλαρμονική Ορχήστρα του Μόντρεαλ.
Ποια είναι η πιο έντονη ανάμνηση που έχετε από το σπίτι και τα καλοκαίρια σας στην Ύδρα;
Θυμάμαι το φως, την ζέστη, τα τριζόνια, τους γαϊδάρους έξω από το σπίτι, τους Υδραίους με τα ανοικτά πουκάμισα, τις νεαρές γυναίκες με το καραμελένιο δέρμα, την θεραπευτική επίδραση της θάλασσας πάνω μου, τις ταβέρνες να αντηχούν με γέλια και ιστορίες, τους χορούς αργά τη νύχτα, τους μεσημεριανούς ύπνους κάτω από κουνουπιέρες με τους ανεμιστήρες να δουλεύουν στο «κόκκινο». Ακόμα, να τρώω καρπούζι με τυρί φέτα, τις μέλισσες να προσπαθούν να εισβάλλουν στο ποτήρι όπου έπινα κοκακόλα, τον ήχο από το τάβλι, δίπλα του καφέδες και τσιγάρα και τις γυναίκες να βγαίνουν στα σοκάκια και να ψάχνουν τον γιο ή τον άντρα τους, φωνάζοντας δυνατά το όνομα τους. Τέλος, τις ντισκοτέκ του νησιού τη δεκαετία του 1980, τα γιοτ των ξένων επισκεπτών αραγμένα στο μόλο, τους καβγάδες και τις παρεξηγήσεις των ντόπιων στο λιμάνι και την ομορφιά από τα καΐκια παραταγμένα στην προκυμαία (σ.σ: λέει όντως τις λέξεις «τάβλι» και «καΐκια»).
Θυμάστε κάποιο συγκεκριμένο συμβάν με τους ντόπιους;
Θυμάμαι πως όλοι ανησυχούσαν αν έπιαναν τη φιλενάδα τους να μιλάει ή να πίνει παρέα με τον «γιο του Κόεν», χαχα.
Σήμερα, όταν επισκέπτεστε το νησί, έχετε συγκεκριμένα στέκια όπου συνηθίζετε να συχνάζετε;
Εννοείται. Συνηθίζω να πηγαίνω για μεσημεριανό στο Sunset και για δείπνο στη παραλία Πλάκες και για ποτό στο Pirate bar. Και συνηθίζω να κάνω μπάνιο σε κάποια από τις απόμερες παραλίες του νησιού ή σε κάποιον από τους μικρούς του όρμους.
Θα ήθελα έναν αντιπροσωπευτικό τίτλο για καθένα από τα άλμπουμ σας:
Adam Cohen (1998): «Το παρθενικό και ξεχασμένο άλμπουμ»
Melancolista (2004): «Το γαλλόφωνο και ξεχασμένο άλμπουμ»
Ex Girlfriends (2004): «Το ποπ και ροκ άλμπουμ»
Like a Man (2012): «Το καθοριστικό για την καριέρα μου άλμπουμ»
We Go Home (2014): «Το επόμενο-μετά-το-καθοριστικό άλμπουμ»
Ποιος, πλην του πατέρα σας, είχε την πιο έντονη επιρροή πάνω σας όσον αφορά στη μουσική που συνθέτετε;
Όπως κάθε σεφ, έτσι κι εγώ εμπνέομαι το ίδιο όχι από μια μόνο, αλλά από πολλές διαφορετικές γεύσεις και πηγές. Είμαι «γκουρμεδιάρης» όσον αφορά στη μουσική κι ακούω τα πάντα, από κλασική μουσική μέχρι reggae και country. Στιχουργικά δε, είμαι επηρεασμένος από τον [μακαρίτη Γάλλο μουσικό] Σερζ Γκενσμπούρ.
Τι είναι πιο σημαντικό σε ένα τραγούδι, οι στίχοι του ή η μουσική του;
Αυτό που με ρωτάτε μου θυμίζει το μισογυνικό δίλημμα των αντρών, τι προτιμάνε σε μια γυναίκα «στήθος ή γλουτούς;» Η απάντηση σε αμφότερα τα διλήμματα είναι «και τα δυο».  
Γνωρίζω πως σας αρέσει η γυναικεία ποπ μουσική. Τι απαντάτε λοιπόν στο δίλημμα Σακίρα ή Μπιγιονσέ;
Ξεκάθαρα Μπιγιονσέ!
Πιστεύετε πως ο πεντάχρονος γιος σας, ο Κάσιους, θα καταφέρει να γίνει η τρίτη γενιά των Κόεν που θα ακολουθήσει μια επιτυχημένη καριέρα στην τραγουδοποιΐα; 
Ειλικρινά, ελπίζω όχι. Θα ήθελα πολύ να με βοηθήσει στην διεύθυνση της αλυσίδας ελληνικών ταβερνών που σκοπεύω να ανοίξω κάποτε.
Σας ευχαριστώ πολύ
 
Στο παρακάτω βίντεο που γύρισε ο ίδιος ο μουσικός μπορείτε να τον ακούσετε να μιλάει για το νέο του άλμπουμ και να μας ξεναγεί στο εξοχικό σπίτι της οικογένειας στην Ύδρα:



 
Το άλμπουμ «We Go Home» κυκλοφορεί από την Feelgood Records