Ελένη Καραΐνδρου: «Η μελαγχολία είναι λυτρωτική»
Ημερομηνία:
20/12/2017, 10:28 - Εμφανίσεις: 54
Η ΕλÎνη ΚαÏαÎνδÏου θα μποÏοÏσε άνετα να Ï€Ïωταγωνιστεί σε καμπάνια κατά της συνταξιοδότησης, κυÏιολεκτικής ή μεταφοÏικής, καθώς εÏκολα την πεÏνάει κανείς για γυναίκα με τα μισά της χÏόνια, Îτσι όπως πεÏιφÎÏεται σαν σίφουνας και αÏαδιάζει αναμνήσεις, ονόματα και χÏονολογίες με την άνεση καλά Ï€ÏοετοιμασμÎνης παίκτÏιας σε τηλεπαιχνίδι γνώσεων.
ΣίγουÏα Îχει ευλογηθεί με αειθαλή γονίδια, όμως το μεγάλο μυστικό της αιώνιας νεότητάς της είναι Ï€Ïοφανώς στην πεÏίπτωσή της η Îντονη σχÎση της με τη δημιουÏγία, αλλά και μια σπάνια παλικαÏιά (δεν βÏίσκω άλλη λÎξη να πεÏιγÏάψω την αÏÏα που την πεÏιβάλλει), η οποία γίνεται αντιληπτή αμÎσως μόλις βÏεθείς στον ίδιο χώÏο μαζί της.
Όπως Ï€ÏοκÏπτει από το ΒΗΜAgzino τους τελευταίους μήνες Ï„ÏÎχει σαν Ï„Ïελή. «Είμαι Ï€Î¿Î»Ï ÎµÏ…Ï„Ï…Ï‡Î®Ï‚Â» εξηγεί η ίδια. «Είναι μια εποχή που είμαι Ï„Ïομακτικά γεμάτη, πάÏα Ï€Î¿Î»Ï Ï€ÎµÏήφανη, και η κοÏÏαση που θα ÎÏ€Ïεπε να νιώθω δεν με καταβάλλει. Εχω μεγάλη χαÏά για τις δÏο μουσικÎÏ‚ που με Ï€Î¿Î»Ï Î¼ÎµÏάκι και αγάπη Îφτιαξα Ï€ÎÏυσι. Η μία ήταν για το "Γλυκό πουλί της νιότης" σε σκηνοθεσία της Îικαίτης ΚοντοÏÏη - ξανασυνάντησα εκεί τον ΤÎνεσι Γουίλιαμς μετά τον "Γυάλινο κόσμο" του 1988. Η δεÏτεÏη ήταν για την παÏάσταση "Πόθοι κάτω από τις λεÏκες" σε σκηνοθεσία Αντώνη ΑντÏπα στο Εθνικό ΘÎατÏο. Αυτό το ÎÏγο του ΕυγÎνιου Ο' Îιλ με αφοÏοÏσε Ï„ÏομεÏά γιατί αγγίζει την ψυχοσÏνθεση των ιÏλανδών μεταναστών στην ΑμεÏική.
Το άλλο μιλάει για Ï€Î¿Î»Ï Î´Î¹Î±Ï†Î¿Ïετικά θÎματα: τον χÏόνο, την Ï„Îχνη, τη φθοÏά, όλα αυτά βÎβαια σε Îνα πλαίσιο ÏÎ±Ï„ÏƒÎ¹ÏƒÎ¼Î¿Ï ÏƒÏ„Î·Î½ ΑμεÏική του Îότου». Τα αναλÏει όλα αυτά πιο διεξοδικά στο σημείωμα της καλαίσθητης Îκδοσης που Îχει κυκλοφοÏήσει με την επιμÎλεια της ΜικÏής ΑÏκτου. ΑναφÎÏεται στην «επιστÏοφή στο Εθνικό μετά από 29 χÏόνια (τελευταία φοÏά ήταν το 1988 με τον "ΓλάÏο" του ΤσÎχοφ σε σκηνοθεσία Ζυλ ÎτασσÎν)», και επιδίδεται γενναιόδωÏα σε τιμητική αναφοÏά όλων των πολÏτιμων συνεÏγατών της....
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr
|
|
|