Γλωσσικές απορίες: Διαφεύγω την προσοχή ή διαφεύγω της προσοχής;
Ημερομηνία:
4/1/2018, 15:21 - Εμφανίσεις: 39
Μια από τις αμÎÏ„Ïητες λÎξεις της αÏχαίας ελληνικής γλώσσας που διατηÏοÏνται αναλλοίωτες στη νÎα ελληνική γλώσσα είναι το Ïήμα διαφεÏγω. Ο λόγος που μας ώθησε στη σÏνταξη του παÏόντος άÏθÏου είναι ο λανθασμÎνος κατά κανόνα Ï„Ïόπος με τον οποίο συντάσσεται το διαφεÏγω όταν δÎχεται ως συμπλήÏωμα το ουσιαστικό Ï€Ïοσοχή, ώστε να δηλωθεί κάτι που δε γίνεται αντιληπτό, πεÏνά απαÏατήÏητο ή παÏαμÎνει άγνωστο: «Δυστυχώς, το λυπηÏÏŒ αυτό γεγονός διÎφυγε της Ï€Ïοσοχής μου».
Όμως, Ï€Ïιν επιχειÏήσουμε να διοÏθώσουμε το συνηθÎστατο αυτό συντακτικό λάθος, επιβάλλεται να κάνουμε μια σÏντομη αναφοÏά στο σημασιολογικό πεÏιεχόμενο του Ïήματος διαφεÏγω.
Κατ’ αÏχάς, το διαφεÏγω Îχει την Ï€ÏωταÏχική Îννοια Ï„Î¿Ï Î¾ÎµÏ†ÎµÏγω ή απομακÏÏνομαι λάθÏα (χωÏίς να γίνομαι αντιληπτός) από κάποιον ή κάτι: «Όπως Ï€ÏοκÏπτει από το πόÏισμα των διωκτικών αÏχών, οι αδίστακτοι εγκληματίες κατάφεÏαν να διαφÏγουν στο εξωτεÏικό Ï€Ïιν από δÏο εβδομάδες».
ΕπιπλÎον, απαντά ως Ï„ÏιτοπÏόσωπο Ïήμα, αφενός μεν ως συνώνυμο Ï„Î¿Ï Î´Î¹Î±ÏÏÎω για υγÏά ή αÎÏια («ΔιÎφυγαν τοξικά αÎÏια», «ΔιÎφυγε υγÏαÎÏιο»), αφετÎÏου δε μαζί με τη γενική της Ï€Ïοσωπικής αντωνυμίας, ώστε να δηλωθεί κάτι που δε θυμόμαστε, κάτι που δεν Îχουμε αντιληφθεί ή δεν Îχουμε καταλάβει ξεκάθαÏα τη σημασία του: «Αυτήν τη στιγμή Î¼Î¿Ï Î´Î¹Î±Ï†ÎµÏγει το επώνυμό του», «Είμαι της γνώμης ότι σας διαφεÏγει μια παÏάμετÏος καθοÏιστικής σημασίας».
Ως μεταβατικό Ïήμα που δÎχεται πάντοτε συμπλήÏωμα σε αιτιατική, το διαφεÏγω Îχει την Îννοια Ï„Î¿Ï ÎºÎ±Ï„Î¿Ïθώνω να αποφÏγω κάτι αÏνητικό, μια δυσμενή εξÎλιξη ή μια ανεπιθÏμητη κατάσταση: διαφεÏγω τον κίνδυνο, τη σÏγκÏουση, τη σÏλληψη, την τιμωÏία, το θάνατο, τις συνÎπειες, τις κυÏώσεις.
Έχοντας πλÎον κατά νουν ότι το διαφεÏγω συντάσσεται με αιτιατική και σε καμία πεÏίπτωση με γενική, θα Ï€ÏοχωÏήσουμε τώÏα στη διόÏθωση του σφάλματος όπου υποπίπτουν πολλοί εξ όσων χÏησιμοποιοÏν το ουσιαστικό Ï€Ïοσοχή ως συ...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr
|
|
|