Το 476 π.Χ., όπως τονίζει ο ίδιος ο
Σιμωνίδης
σε Îνα επίγÏαμμά του, δίδαξε σε ηλικία ογδόντα χÏόνων ανδÏικό χοÏÏŒ στην Αθήνα και κÎÏδισε τη νίκη. ΑμÎσως μετά βÏÎθηκε στη
Σικελία
, στην αυλή του ΙÎÏωνα Α’, τυÏάννου των ΣυÏακουσών, και κατάφεÏε να συμφιλιώσει τον Ï€ÏοαναφεÏθÎντα με τον ΘήÏωνα, Ï„ÏÏαννο του ΑκÏάγαντα, λίγο Ï€Ïιν ξεσπάσει η Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Ï„Î¿Ï…Ï‚ σÏγκÏουση.
Ο Σιμωνίδης, που όχι μόνο εξασφάλισε μια καλή θÎση στην αυλή του συÏακοÏσιου δεσπότη αλλά και Ï€ÏοσÎλκυσε σε αυτήν τον ανιψιό του Βακχυλίδη, απεβίωσε στον ΑκÏάγαντα της Σικελίας πεÏί το 468 Ï€.Χ.
Όσον αφοÏά το ποιητικό ÎÏγο του Σιμωνίδη, η
ΣοÏδα
αναφÎÏεται σε λατÏευτικά ποιήματά του, τους λεγόμενους
Παιάνες
.
Όμως, Îνα άλλο πεδίο ήταν αυτό που χάÏισε δόξα και φήμη στο σπουδαίο αυτόν ποιητή: τα
Επινίκια
, τα
Îντεχνα Ï„ÏαγοÏδια
που συνÎθετε ο ίδιος και εÏμήνευε Îνας
χοÏός
, με σκοπό να τιμηθοÏν και να γίνουν δεκτοί με πανηγυÏικÎÏ‚ εκδηλώσεις οι
νικητÎÏ‚
που επÎστÏεφαν στην πατÏίδα τους μετά από
μεγάλους αγώνες
.
ΧάÏη σε αυτήν την Ï€Ïωτοβουλία που —βάσει των μαÏτυÏιών που Îχουμε στη διάθεσή μας— πήÏε ο Σιμωνίδης, η
αθλητική ζωή
των Ελλήνων δÎθηκε με την
υψηλή Ï„Îχνη
, τη χοÏικολυÏική Îντεχνη ποίηση, με Îναν εντελώς ιδιόÏÏυθμο Ï„Ïόπο, που δεν είχε κανÎνα Ï€ÏοηγοÏμενο.
Σιμωνίδης ο Κείος, η δÏναμη του γνήσιου αισθήματος (ΜÎÏος Α’)
...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr