Τα Ïήματα που δεν παÏουσιάζουν Ï„Ïπους σε όλους τους χÏόνους ή τις εγκλίσεις, σε όλα τα Ï€Ïόσωπα ή και στις δÏο φωνÎÏ‚ (ενεÏγητική και παθητική) ονομάζονται
ελλειπτικά
.
Μία από τις κατηγοÏίες των ελλειπτικών αυτών Ïημάτων είναι τα λεγόμενα
αποθετικά
, τα Ïήματα που σχηματίζουν Ï„Ïπους
μόνο στην παθητική φωνή
(κατάληξη
-μαι
στο Ï€Ïώτο ενικό Ï€Ïόσωπο της οÏιστικής του ενεστώτα): αισθάνομαι, γίνομαι, δÎχομαι, εÏγάζομαι, ÎÏχομαι, μεταχειÏίζομαι, συλλογίζομαι, φοβάμαι (φοβοÏμαι) κ.ά.
Τα αποθετικά (η λÎξη είναι παÏάγωγο του αÏÏ‡Î±Î¹Î¿ÎµÎ»Î»Î·Î½Î¹ÎºÎ¿Ï Ïήματος
αποτίθημι
, που σήμαινε βάζω κατά μÎÏος, παÏαμεÏίζω) Ïήματα οφείλουν την ονομασία τους στην παλαιότεÏη λανθασμÎνη αντίληψη ότι είχαν αποθÎσει (δηλαδή, αποβάλει ή βάλει κατά μÎÏος) τους Ï„Ïπους της
ενεÏγητικής φωνής
(κατάληξη
-ω
στο Ï€Ïώτο ενικό Ï€Ïόσωπο της οÏιστικής του ενεστώτα). Στην Ï€Ïαγματικότητα, τα Ïήματα αυτά ουδÎποτε εμφάνισαν Ï„Ïπους της ενεÏγητικής φωνής.
Βεβαίως, το γεγονός ότι τα αποθετικά Ïήματα Îχουν μόνο παθητική φωνή δε σημαίνει ότι Îχουν επίσης μόνο παθητική διάθεση (υπενθυμίζουμε ότι οι Ï„ÎσσεÏις
διαθÎσεις του Ïήματος
, ενεÏγητική, παθητική, μÎση και ουδÎτεÏη, φανεÏώνουν τι κάνει, τι παθαίνει ή σε ποια κατάσταση είναι το υποκείμενο).
Τουναντίον, πολλά αποθετικά Ïήματα είναι
ενεÏγητικής διάθεσης μεταβατικά
, δηλαδή Ïήματα που σημαίνουν πως το υποκείμενο ενεÏγεί και η ενÎÏγειά του μεταβαίνει σε κάποιο Ï€Ïόσωπο ή Ï€Ïάγμα (
αντικείμενο
), που αποτελεί αναγκαίο συμπλήÏωμα της Îννοιάς τους (διαπÏαγματεÏομαι, διαχειÏίζομαι, εκμεταλλεÏομαι, επεξεÏγάζομαι, κατεÏγάζομαι, Ï€ÏαγματεÏομαι κ.ά.).
Δυστυχώς, οι πεÏισσότεÏοι χÏήστες της νÎας ελληνικής γλώσσας δεν Îχουν καταφÎÏει να κάνουν κτήμα τους τα Ï€ÏοαναφεÏθÎντα αναφοÏικά με τις
φωνÎÏ‚
και τις
διαθÎσεις
του Ïήματος, που δεν Ï€ÏÎπει σε καμία πεÏίπτωση να συγχÎονται (η φων...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr