Βάσει των ανωτÎÏω, τα επίθετα
δίκαιος
και
αÏαιός
, αντιπÏοσωπευτικά δείγματα των ομάδων τής υπό εξÎταση κατηγοÏίας, κλίνονται ως εξής:
ΕÎΙΚΟΣ
ΑÏσενικό
Ονομαστική δίκαιος/αÏαιός
Γενική δίκαιου/αÏαιοÏ
Αιτιατική δίκαιο/αÏαιό
Θηλυκό
Ονομαστική δίκαιη/αÏαιή
Γενική δίκαιης/αÏαιής
Αιτιατική δίκαιη/αÏαιή
ΟυδÎτεÏο
Ονομαστική δίκαιο/αÏαιό
Γενική δίκαιου/αÏαιοÏ
Αιτιατική δίκαιο/αÏαιό
ΠΛΗΘΥÎΤΙΚΟΣ
ΑÏσενικό
Ονομαστική δίκαιοι/αÏαιοί
Γενική δίκαιων/αÏαιών
Αιτιατική δίκαιους/αÏαιοÏÏ‚
Θηλυκό
Ονομαστική δίκαιες/αÏαιÎÏ‚
Γενική δίκαιων/αÏαιών
Αιτιατική δίκαιες/αÏαιÎÏ‚
ΟυδÎτεÏο
Ονομαστική δίκαια/αÏαιά
Γενική δίκαιων/αÏαιών
Αιτιατική δίκαια/αÏαιά
ΔÏο βασικÎÏ‚ επισημάνσεις αναφοÏικά με τις ιδιαιτεÏότητες των επιθÎτων που εξετάζουμε είναι οι εξής:
• Σε συγκεκÏιμÎνες πεÏιπτώσεις, κατά κανόνα σε στεÏεότυπες εκφÏάσεις λόγιας Ï€ÏοÎλευσης, ενδÎχεται να εμφανιστεί
κατάληξη -α (-ά)
στο
θηλυκό γÎνος
: «Κατ’ αυτόν τον Ï„Ïόπο οδηγοÏμαστε σε βεβαία ήττα», «ΙσχυÏίζεται ότι φÎÏεις ακεÏαία την ευθÏνη για τις Ï€Ïάξεις σου», «Το αÏχικό αίτημα του κατηγοÏουμÎνου αφοÏοÏσε τη βιαία Ï€Ïοσαγωγή της μάÏτυÏος», «ΜωÏÏŒ και διατÏοφή: το Ï€ÎÏασμα από το γάλα στη στεÏεά Ï„Ïοφή», «Ο ΜÎγας ΑλÎξανδÏος ίδÏυσε στο β’ μισό του 4ου αιώνα Ï€.Χ. μια κÏαταιά αυτοκÏατοÏία», «Δυστυχώς, οι μετανάστες Îτυχαν σκαιάς μεταχείÏισης, παÏά τις διαβεβαιώσεις που τους είχαν δοθεί», «Έμεινε ενεά στο άκουσμα της ιδιαίτεÏα δυσάÏεστης αυτής είδησης».
• Σε ÏŒ,τι αφοÏά ειδικότεÏα το επίθετο
φαιός
, κάνουμε πάντοτε λόγο (κυÏιολεκτικώς ή μεταφοÏικώς) για
φαιά ουσία
.
Επίθετα με το αÏσενικό σε -αιος/-αιός και -εος/-εός (ΜÎÏος A’)
...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr