Î™Î´Î¿Ï Ï„Î¹ Ï€ÏÎπει να Îχουμε κατά νουν σε γενικÎÏ‚ γÏαμμÎÏ‚ όταν μεταχειÏιζόμαστε κÏÏια ονόματα (ανθÏωπωνÏμια και τοπωνÏμια) ξενικής Ï€ÏοÎλευσης:
• Τα ξενικά ανθÏωπωνÏμια και τοπωνÏμια που Îχουν Ï€ÏοσαÏμοστεί στο
ελληνικό κλιτικό σÏστημα
διατηÏοÏν την
εξελληνισμÎνη μοÏφή
τους, όπως αυτή Îχει καθιεÏωθεί στο διάβα του χÏόνου:
Βάκων, ΒολταίÏος, Î’ÏοÏτος, ΓουτεμβÎÏγιος, ΘεοδώÏιχος, ΚαÏλομάγνος, ΚοπÎÏνικος, ΟÏάτιος, Ρακίνας, Τάκιτος, ΤαμεÏλάνος, Βοστώνη, Δουβλίνο, ΕδιμβοÏÏγο, ΘουÏιγγία, ΚαπÏη, Κίελο, Κολωνία, ΜελβοÏÏνη, ÎÎα ΟÏλεάνη, Ρουβίκων, ΤασκÎνδη, Τοσκάνη, ΧάβÏη κ.ά.
• Τα ξενικά τοπωνÏμια που Îχουν στην ονομαστική καταλήξεις του ÎµÎ»Î»Î·Î½Î¹ÎºÎ¿Ï ÎºÎ»Î¹Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï ÏƒÏ…ÏƒÏ„Î®Î¼Î±Ï„Î¿Ï‚ (
θηλυκά σε -α
και
σε -η
,
ουδÎτεÏα σε -ο
) κλίνονται κατά κανόνα όπως τα αντίστοιχα ονόματα της Ελληνικής:
η ΑλεξάνδÏεια/της ΑλεξάνδÏειας, η ΑÏιζόνα/της ΑÏιζόνας, η Ασίζη/της Ασίζης, η ΒενεζουÎλα/της ΒενεζουÎλας, η Βομβάη/της Βομβάης, η ΖανζιβάÏη/της ΖανζιβάÏης, η ΚαλκοÏτα/της ΚαλκοÏτας, η Καμπότζη/της Καμπότζης, η ΚÎνυα/της ΚÎνυας, η Λίμα/της Λίμας, η Λωζάννη/της Λωζάννης, η Μανίλα/της Μανίλας, η Îάπολη/της Îάπολης, η Îεβάδα/της Îεβάδας, η ÎικαÏάγουα/της ÎικαÏάγουας, η ÎÏ…ÏεμβÎÏγη/της ÎÏ…ÏεμβÎÏγης, η ΟνδοÏÏα/της ΟνδοÏÏας, η Οτάβα/της Οτάβας, η ΠάÏμα/της ΠάÏμας, η Î ÏαιτόÏια/της Î ÏαιτόÏιας, η ΡιβιÎÏα/της ΡιβιÎÏας, η ΣαχάÏα/της ΣαχάÏας, το ΑμβοÏÏγο/του ΑμβοÏÏγου, το Βατικανό/του ΒατικανοÏ, το ΒεÏολίνο/του ΒεÏολίνου, το ΚάιÏο/του ΚαÎÏου, το Κίεβο/του ΚιÎβου, το Λονδίνο/του Λονδίνου, το ΜαÏόκο/του ΜαÏόκου, το Μεξικό/του ΜεξικοÏ, το ΠαλÎÏμο/του ΠαλÎÏμου, το Πεκίνο/του Πεκίνου, το Σικάγο/του Σικάγου, το ΤολÎδο/του ΤολÎδου κ.ά.
•
ΥπάÏχουν όμως και εξαιÏÎσεις:
η ΜÎÏιδα/της ΜÎÏιδα, η Πενσυλβάνια/της Πενσυλβάνια, το Κίτο/του Κίτο, το ΚολοÏάντο/του ΚολοÏάντο, το Κόμο/του Κόμο, το Κυότο/του Κυότο, το Μονακό/του Μονακό, το Μοντεβίδεο/του Μοντεβίδεο, το Μόντε-ΚάÏλο/του Μόντε-ΚάÏλο, το ΟντάÏ...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr