ΛÎξεις που Îλκουν αμφότεÏες την καταγωγή τους από την αÏχαία ελληνική γλώσσα, τα ουσιαστικά
λιμός
και
λοιμός
Ï€Î¿Î»Ï ÏƒÏ…Ï‡Î½Î¬ συγχÎονται από οÏθογÏαφικής και εννοιολογικής απόψεως εξαιτίας της ηχητικής ταÏτισής τους.
Στις γÏαμμÎÏ‚ που ακολουθοÏν θα επιχειÏήσουμε να καταστήσουμε σαφή τη διαφοÏοποίηση των δÏο ομόηχων αυτών λÎξεων αναφοÏικά με την οÏθογÏαφία, αλλά και να αναδείξουμε το εντελώς διαφοÏετικό σημασιολογικό πεÏιεχόμενό τους.
Το ουσιαστικό
λιμός
σημαίνει τη μεγάλη πείνα που μαστίζει ολόκληÏο πληθυσμό, τη σιτοδεία, την παÏατεταμÎνη Îλλειψη Ï„Ïοφίμων για τη συντήÏηση ανθÏώπων και ζώων.
Όπως γίνεται αντιληπτό, σε πεÏιόδους λιμοÏ, που θα μποÏοÏσε να οφείλεται σε ξηÏασία ή σε άλλες φυσικÎÏ‚ καταστÏοφÎÏ‚, οι ανθÏώπινες απώλειες είναι ανυπολόγιστες.
ΛÎξεις της νÎας ελληνικής γλώσσας που συμπεÏιλαμβάνονται στην ίδια οικογÎνεια είναι τα Ïήματα
λιμοκτονώ
(πεθαίνω από πείνα ή ασιτία, Ï€Îνομαι, βÏίσκομαι σε Îσχατη Îνδεια, είμαι πάμφτωχος) και
λιμάζω
(υποφÎÏω ή πεθαίνω από την πείνα), η μετοχή
λιμασμÎνος
(πεινασμÎνος), τα ουσιαστικά
λιμοκτονία
(θάνατος από πείνα),
λίμα
(Îντονη πείνα, λαιμαÏγία) και
λιμοκοντόÏος
(πεινασμÎνος ή φτωχός νÎος που ντÏνεται και καλλωπίζεται επιδεικτικά, για να κάνει εντÏπωση), καθώς και το επίθετο
λιμώδης
(πειναλÎος, θεονήστικος).
Το ουσιαστικό
λοιμός
δηλώνει κάθε ευÏÎως εξαπλοÏμενη επιδημική νόσο βαÏιάς μοÏφής (συνώνυμα, η λοιμική και το λοιμικό), Ï€Ïοπάντων δε την
πανώλη
(στην αÏχαία ελληνική γλώσσα, ο/η πανώλης, το πανώλες, σιγμόληκτο δικατάληκτο επίθετο, που σήμαινε αυτόν που καταστÏÎφει τα πάντα) ή
πανοÏκλα
, βαÏÏτατη λοιμώδη νόσο, αιτία θανατηφόÏων επιδημιών κατά την αÏχαιότητα και το Μεσαίωνα.
Στις λÎξεις της ίδιας οικογÎνειας συγκαταλÎγονται τα ουσιαστικά
λοίμωξη
(η διείσδυση παθογόνων μικÏοβίων σε Îνα ζωντανό οÏγανι...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr