Πλήθος κόσμου συγκεντÏώθηκε το μεσημÎÏι στο Α’ ÎεκÏοταφείο για να απευθÏνει τον τελευταίο χαιÏετισμό στον Μάνο ΕλευθεÏίου. ΠοιητÎÏ‚, πεζογÏάφοι, συνθÎτες, Ï„ÏαγουδιστÎÏ‚, ηθοποιοί και εκπÏόσωποι της κυβÎÏνησης και του Ï€Î¿Î»Î¹Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï ÎºÏŒÏƒÎ¼Î¿Ï… παÏαβÏÎθηκαν στην πολιτική κηδεία Ï„Î¿Ï ÎµÎºÎ»Î¹Ï€ÏŒÎ½Ï„Î¿Ï‚, ο οποίος διακÏίθηκε ως στιχουÏγός, ποιητής, μυθιστοÏιογÏάφος, ιστοÏικός της ΣÏÏου και του Î¼Î¿Ï…ÏƒÎ¹ÎºÎ¿Ï Î¸ÎµÎ¬Ï„Ïου της, συλλÎκτης, ζωγÏάφος, δημιουÏγός λευκωμάτων και κολάζ, αλλά και ως συγγÏαφÎας παιδικών βιβλίων.
«Η ελληνική γλώσσα με τις ομηÏικÎÏ‚ της Ïίζες είναι Îνα υφάδι πάνω όπου δοÏλεψε επίμονα ο Μάνος ΕλευθεÏίου, Îνα υφάδι πάνω όπου κÎντησε πολÏτιμα πετÏάδια» δήλωσε στον επικήδειο που εκφώνησε η υπουÏγός Î Î¿Î»Î¹Ï„Î¹ÏƒÎ¼Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ ΑθλητισμοÏ, Λυδία ΚονιόÏδου. «Ο Μάνος ΕλευθεÏίου Îκανε Îτσι ώστε να συναντηθοÏν στο Ï„ÏαγοÏδι από τη μια πλευÏά ο Îντεχνος δημιουÏγός και από την άλλη ο λαϊκός μάστοÏας. Και μας επÎÏ„Ïεψε, μÎσα από την οικειότητα και την αυθεντικότητα των δημιουÏγημάτων του, να παÏακολουθήσουμε την ποίησή του, που είναι ποίηση Îκτατης ανάγκης με την πεÏήφανη ελληνικότητά της και την ικανότητά της να πεÏνά από το ατομικό στο συλλογικό. Οι επόμενες γενιÎÏ‚ θα Ï„ÏαγουδοÏν τα Ï„ÏαγοÏδια του Μάνου χωÏίς, ίσως, να ξÎÏουν το όνομά του. Αλλά αυτή είναι η μοίÏα της λαϊκής Ï„Îχνης: Îα λειτουÏγεί σαν συλλογική μνήμη» Ï€Ïόσθεσε.
«Έζησε ανάμεσα στους φτωχοÏÏ‚ σαν πλοÏσιος» παÏατήÏησε για τον Μάνο ΕλευθεÏίου ο στιχουÏγός και σκηνοθÎτης ΘοδωÏής Γκόνης. «Σε Îναν τόπο που Ï€Ïοτιμάει να κατεβάζει παÏά να ανεβάζει, ο ΕλευθεÏίου Îδειξε πως Îχουν σημασία και οι λιγότεÏο αστÏαφτεÏοί άνθÏωποι, πως Ï„Îτοιοι άνθÏωποι μποÏοÏν να αφήσουν τη δική τους λάμψη. Όσο για τον ίδιο, γνώÏιζε το πώς να χοÏταίνει, αλλά και το πώς να πεινά» συμπλήÏωσε.
«Έφυγε όταν όλα Îδειχναν πως είχαν ξεκινήσει να πηγαίνουν καλά» επισήμανε ο ποιητής και κÏιτικός λογοτεχνίας Θανάσης ÎιάÏχος και τόνισε: «Τον διακατείχε Îνα αίσθημα νοικοκυÏοσÏνης στην καθημεÏινή του ζωή ενώ σε ÏŒ,τι είχε να κάνει με την καλ...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr