Ένα ζεÏγος λÎξεων που γεννά πολλÎÏ‚ φοÏÎÏ‚ δυσκολίες και λάθη στη χÏήση του είναι χωÏίς αμφιβολία αυτό που συντίθεται από τα Ïήματα
απολαμβάνω
και
απολαÏω
, καθώς τα εν λόγω Ïήματα συγχÎονται τόσο αναφοÏικά με τη σημασία όσο και αναφοÏικά με τη σÏνταξή τους.
Το Ïήμα
απολαμβάνω
, κατά Ï€Ïώτον, είχε στην αÏχαία ελληνική γλώσσα, Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Î¬Î»Î»Ï‰Î½, τις εξής σημασίες: λαμβάνω ή δÎχομαι κάτι από κάποιον, λαμβάνω κάτι που μου οφείλεται (το οφειλόμενο), παίÏνω πίσω, αποκτώ πάλι, Îχω κάτι που μου επιστÏάφηκε.
Εκκινώντας από τις ανωτÎÏω αÏχικÎÏ‚ σημασίες, το απολαμβάνω, κατά πάσαν πιθανότητα υπό την επίδÏαση του Ïήματος απολαÏω, Îλαβε με το Ï€ÎÏασμα του χÏόνου Îνα
διαφοÏετικό σημασιολογικό πεÏιεχόμενο
, μια
νεότεÏη σημασία
, αυτήν που όλοι γνωÏίζουμε σήμεÏα: χαίÏομαι, Ï„ÎÏπομαι, ευχαÏιστιÎμαι, νιώθω χαÏά για κάτι, δοκιμάζω μεγάλη ευχαÏίστηση από κάτι, παίÏνω απόλαυση από κάτι.
ΑνεξάÏτητα πάντως από τη σημασιολογική μεταβολή Ï„Î¿Ï Î±Ï€Î¿Î»Î±Î¼Î²Î¬Î½Ï‰, αυτό που Ï€ÏÎπει να Îχουμε κατά νουν είναι ότι το συγκεκÏιμÎνο Ïήμα, όπως και στην αÏχαία ελληνική γλώσσα, δÎχεται αντικείμενο σε
αιτιατική
:
«Τα τελευταία χÏόνια απολαμβάνει τη ζωή του στην ÏπαιθÏο χωÏίς να Îχει μεγάλες σκοτοÏÏες στο μυαλό του», «Μην ξεχάσετε να απολαÏσετε τις σπάνιες φυσικÎÏ‚ ομοÏφιÎÏ‚ του νησιοÏ», «Αυτήν τη στιγμή απολαμβάνουμε την Ï…Ï€ÎÏοχη θÎα και το ευωδιαστό φαγητό της μητÎÏας μας».
Το Ïήμα
απολαÏω
(από την Ï€Ïόθεση από και το Ïήμα λαÏω, το οποίο δεν απαντά ως απλό), κατά δεÏτεÏον, είχε στην αÏχαία ελληνική γλώσσα τη σημασία Ï„Î¿Ï Î±Ï€Î¿Î»Î±Î¼Î²Î¬Î½Ï‰ κάτι, Îχω την απόλαυση κάποιου Ï€Ïάγματος, ωφελοÏμαι, καÏπώνομαι.
Όσον αφοÏά τη σÏνταξή του, το απολαÏω δεχόταν ως συμπλήÏωμα είτε γενική είτε αιτιατική και γενική είτε κατηγοÏηματική μετοχή.
Στη νÎα ελληνική γλώσσα το λόγιο Ïήμα απολαÏω συντάσσεται πάντοτε με
γενική
, δηλώνει δε αυτόν που γίνεται αποδÎκτης κάποιου Ï€Ïάγματος, αυτόν...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr