ΑÏκετά συχνά στη νÎα ελληνική γλώσσα είναι τα φωνητικά λάθη στον Ï€ÏοφοÏικό και το γÏαπτό λόγο, δηλαδή τα λάθη που εμφανίζονται στην Ï€ÏοφοÏά οÏισμÎνων λÎξεων χωÏίς όμως να δημιουÏγοÏν Ï€Ïόβλημα στην κατανόηση αυτών.
Στο παÏόν άÏθÏο θα εξετάσουμε δÏο λÎξεις που συχνά-πυκνά Ï€Îφτουν θÏματα λανθασμÎνης φωνητικής απόδοσης, τα ουσιαστικά
μεγÎθυνση
και
συνονθÏλευμα
.
Κατά Ï€Ïώτον, το ουσιαστικό
μεγÎθυνση
, που σημαίνει την αÏξηση, το μεγάλωμα, την απόκτηση μεγαλÏτεÏων διαστάσεων ή μεγαλÏτεÏου μεγÎθους, είναι σχεδόν βÎβαιο ότι το Îχουμε ακοÏσει ή το Îχουμε διαβάσει ως μεγÎνθυνση ή και μεγÎνθυση.
Το λάθος και στις δÏο αυτÎÏ‚ πεÏιπτώσεις είναι Ï€ÏοφανÎÏ‚, καθώς η λÎξη μεγÎθυνση παÏάγεται από το Ïήμα
μεγεθÏνω
, που εμπεÏιÎχει τη λÎξη
μÎγεθος
(απαντά ίδια κι απαÏάλλακτη στην αÏχαία ελληνική γλώσσα) και
δεν Îχει -ν
Ï€Ïιν από το -θ (μÎγεθος > μεγεθÏνω > μεγÎθυνση).
ΠαÏομοίως, ο παθητικός αόÏιστος του Ïήματος μεγεθÏνω είναι
μεγεθÏνθηκα
και όχι μεγενθÏνθηκα, η μετοχή Ï€Î±Î¸Î·Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï Ï€Î±ÏακειμÎνου είναι
μεγεθυσμÎνος
και όχι μεγενθυμÎνος, ο δε φακός είναι
μεγεθυντικός
και όχι μεγενθυντικός.
Κατά δεÏτεÏον, το ουσιαστικό
συνονθÏλευμα
, που δηλώνει ÏŒ,τι και το σÏμφυÏμα, το αμάλγαμα ή το συμπίλημα, απαντά κατά κÏÏιο λόγο ως συνοθÏλευμα.
Η ετυμολογική Ï€ÏοσÎγγιση Ï„Î¿Ï Ï…Ï€ÏŒ εξÎταση Î¿Ï…ÏƒÎ¹Î±ÏƒÏ„Î¹ÎºÎ¿Ï Î¸Î± μας επιτÏÎψει, όπως πάντοτε, να διακÏίνουμε ευχεÏÏŽÏ‚ το σωστό από το λάθος.
Το ουσιαστικό συνονθÏλευμα Ï€ÏοÎÏχεται από το Ïήμα
συνονθυλεÏω
, που με τη σειÏά του συνίσταται από το α’ συνθετικό συν και το Ïήμα
ονθυλεÏω
(είχε την Îννοια Ï„Î¿Ï Ï€Î±Ïαγεμίζω ή παÏαταÎζω).
ΕπομÎνως, η λÎξη αυτή, που μαÏτυÏείται από τα μÎσα του 19ου αιώνα και σημαίνει το σÏνολο που Ï€ÏοÎÏχεται από την Îνωση ή την ανάμειξη ανομοιογενών – ετεÏογενών στοιχείων,
Îχει -ν
Ï€Ïιν από το...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr