Μετά από πολυάÏιθμες εκθÎσεις στην ΕυÏώπη, την Ασία και την ΑμεÏική, η γλÏπτÏια Σοφία ΒάÏη, επιστÏÎφει στις Ïίζες της στην Ελλάδα, με την Îκθεση ΦόÏμες και ΑντιθÎσεις. ΔεκαÎξι ασπÏόμαυÏα γλυπτά μνημειακών διαστάσεων, δεσπόζουν στην ΑγοÏά του ΚÎντÏου Î Î¿Î»Î¹Ï„Î¹ÏƒÎ¼Î¿Ï ÎŠÎ´Ïυμα ΣταÏÏος ÎιάÏχος από την 01/09 Îως τις 07/10 και συνομιλοÏν με το κτίÏιο του ΚΠΙΣΠκαι το ελληνικό φως.
Τα δεκαÎξι γλυπτά της Îκθεσης ΦόÏμες και ΑντιθÎσεις, αποτελοÏν την πιο ÏŽÏιμη δουλειά της Σοφίας ΒάÏη, Îχοντας διαμοÏφωθεί την τελευταία δεκαετία. Η ίδια βλÎπει τον εαυτό της ως γλÏπτÏια που ζωγÏαφίζει και φτιάχνει κολλάζ, συνεπώς και η δουλειά της αναπτÏσσεται γÏÏω από τα στοιχεία του φωτός και του όγκου. ΕμπνÎεται από τις καθαÏÎÏ‚ και απλÎÏ‚ φόÏμες της κυκλαδικής Ï„Îχνης και την Ï„Îχνη των ΟλμÎκων στο Μεξικό. Στα γλυπτά της Σοφίας ΒάÏη μποÏεί κανείς να διακÏίνει το αÏμονικό πάντÏεμα των αντιθÎσεων: βαÏÏ ÎºÎ¹ ελαφÏÏ, σταθεÏÏŒ και κινοÏμενο, φωτεινό και σκοτεινό, συμπαγÎÏ‚ κι εÏθÏαυστο, κάτι που εÏκολα διαπιστώνει κανείς και στην Îκθεση στο ΚΠΙΣÎ.
Για τη συγκεκÏιμÎνη Îκθεση, η ΒάÏη κινήθηκε μόνο σε μία ασπÏόμαυÏη παλÎτα, λόγω τόσο της γοητείας που της ασκεί το ελληνικό φως όσο και της ιδιοσυγκÏασίας του κτιÏίου. Η γλÏπτÏια, αντιμÎτωπη με Îνα κτίÏιο μινιμαλιστικών, σχεδόν αυστηÏών, αναλογιών, επιλÎγει όγκους που μεταδίδουν μια αίσθηση αÏμονίας – μια ισχυÏή αλλά όχι δεσπόζουσα παÏουσία. Η ίδια εξηγεί: «Η ενσωμάτωση των μεγάλης κλίμακας γλυπτών μου στο πεÏιβάλλον είναι Ï€ÏωταÏχικής σημασίας. Επιθυμώ να φαίνονται σαν να ήταν εκεί πάντα.»
Η κατασκευή του κάθε Î³Î»Ï…Ï€Ï„Î¿Ï Ï€Î¿Ï… παÏουσιάζεται στην Îκθεση ακολουθεί μία συγκεκÏιμÎνη διαδικασία. Η ΒάÏη ξεκινά με τη σÏλληψη της ιδÎας και Ï„Ïεις ή Ï„ÎσσεÏις όγκους με ασαφή και μη Ï€ÏοκαθοÏισμÎνη φόÏμα. Î ÏοχωÏά στην κατασκευή γλυπτών ενός μÎÏ„Ïου από πλαστελίνη, τα όποια παίÏνουν σχήμα σταδιακά μÎσα στα χÎÏια της. Όταν Îχουν ολοκληÏωθεί τα γλυπτά, τότε αποφασίζει ποιο από αυτά αξίζει να γίνει μνημειακό γλυπτό. Μνημειακό όχι με την κυÏιολεκτικ...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr