Είναι παγκοίνως γνωστό ότι κάθε γλώσσα δανείζεται από άλλες γλώσσες λÎξεις που της είναι απαÏαίτητες, με σκοπό να καταστεί δυνατή η διατÏπωση και ÎκφÏαση νÎων ιδεών και εννοιών σε διάφοÏες εκφάνσεις του βίου.
Τα γλωσσικά στοιχεία που εισάγονται και ενσωματώνονται στο σÏστημα μιας γλώσσας Ï€ÏοεÏχόμενα από άλλες γλώσσες ονομάζονται
δάνεια
(
δάνειες λÎξεις
).
Όπως είναι φυσικό, η νÎα ελληνική γλώσσα, εκτός από τις λÎξεις που δημιουÏγήθηκαν και χÏησιμοποιήθηκαν από αÏχαιοτάτων χÏόνων από τους ίδιους τους Έλληνες, αλλά και τις λÎξεις που δημιουÏγήθηκαν και χÏησιμοποιήθηκαν αÏγότεÏα, σε διάφοÏα στάδια της ποÏείας της ελληνικής γλώσσας, πεÏιλαμβάνει και δάνεια, δηλαδή λÎξεις που δανείστηκαν οι Έλληνες στο διάβα του χÏόνου από ξÎνες γλώσσες, με τις οποίες επικοινωνοÏσαν λαοί που ήλθαν σε επαφή μαζί τους.
Î ÎÏαν των δανείων, στη σφαίÏα της γλωσσολογίας απαντοÏν και τα
αντιδάνεια
, γλωσσικά στοιχεία που, Î±Ï†Î¿Ï ÎµÎ¹ÏƒÎ±Ï‡Î¸Î¿Ïν ως δάνεια σε άλλη γλώσσα και Ï€ÏοσαÏμοστοÏν φωνολογικά και μοÏφολογικά στο σÏστημά της, επιστÏÎφουν αλλοιωμÎνα στη γλώσσα από την οποία Îχουν ξεκινήσει.
Η Ελληνική, που Îχει δανείσει πληθώÏα λÎξεων σε άλλες γλώσσες, διαθÎτει αÏκετά αντιδάνεια, δηλαδή πλασματικά ή φαινομενικά δάνεια από άλλες γλώσσες: αμπάÏι, βάÏκα, διαμάντι, δÏάμι, κάμαÏα, καναπÎÏ‚, φιστίκι κ.ά.
ΔÏο Ï„Îτοια αντιδάνεια της νÎας ελληνικής γλώσσας είναι τα επίθετα
αποτελεσματικός
και
δÏαματικός
. Τα επίθετα αυτά, που χÏησιμοποιοÏνται κατά κόÏον στο δημοσιογÏαφικό και πολιτικό λόγο, Îχουν επιστÏÎψει στη γλώσσα μας μÎσω της Αγγλικής, ως εκφÏαστικÎÏ‚ λÎξεις (λÎξεις που παÏάγουν Îνα ιδιαίτεÏα εκφÏαστικό ηχητικό και σημασιολογικό αποτÎλεσμα) που επιτελοÏν λειτουÏγία αντίστοιχη με εκείνη των λÎξεων
drastic
[Greek
drastikos
,
active
, from
dran
,
to do,
act
] και
dramatic
[Late Latin
dramaticu...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr