Στο εκατοστό άÏθÏο της ενότητας του in.gr που Îχει αφιεÏωθεί στην ελληνική γλώσσα θα επαναλάβουμε, ακόμα μια φοÏά, ότι η χÏήση φÏάσεων λόγιας καταγωγής στη νÎα ελληνική γλώσσα Ï€ÏÎπει να γίνεται με ιδιαίτεÏη Ï€Ïοσοχή, ώστε να αποφεÏγεται η εμφάνιση κακόηχων υβÏιδίων.
Τυπικά παÏαδείγματα καθιεÏωμÎνων εκφÏάσεων που Îχουν επιβιώσει μεν στο γÏαπτό και Ï€ÏοφοÏικό νεοελληνικό λόγο, αλλά Ï€Î¿Î»Ï ÏƒÏ…Ï‡Î½Î¬ κακοποιοÏνται, είναι τα λεκτικά σÏνολα
«εκ των ων ουκ άνευ»
και
«ελαφÏά τη καÏδία»
.
Η φÏάση
«εκ των ων ουκ άνευ»
(στη λατινική γλώσσα,
sine
qua
non
) δηλώνει κάτι που Ï€ÏÎπει οπωσδήποτε να υπάÏχει, κάτι που είναι απολÏτως απαÏαίτητο ή επιβεβλημÎνο, κάτι που συνιστά θεμελιώδη ή αναγκαία Ï€Ïοϋπόθεση για την επίτευξη ενός στόχου, την Ï€Ïαγμάτωση ενός σκοποÏ:
«Ο σεβασμός στους νόμους και τους θεσμοÏÏ‚ είναι εκ των ων ουκ άνευ για την ομαλή λειτουÏγία του δημοκÏÎ±Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï Ï€Î¿Î»Î¹Ï„ÎµÏματος», «Η πολÏωÏη και κοπιαστική μελÎτη είναι εκ των ων ουκ άνευ για την επιτυχία ενός μαθητή ή μιας μαθήτÏιας στις πανελλαδικÎÏ‚ εξετάσεις», «Εκ των ων ουκ άνευ η συμμετοχή του ΔÎΤ στο ελληνικό Ï€ÏόγÏαμμα», «Η αναδιάÏθÏωση του χÏÎους είναι εκ των ων ουκ άνευ».
Η εν λόγω φÏάση αÏκετά συχνά αναφÎÏεται ακÏωτηÏιασμÎνη, καθώς παÏαλείπεται η αναφοÏική αντωνυμία
ων
: «εκ των ουκ άνευ».
Εάν Ï€ÏοβοÏμε σε ανάλυση της ελλειπτικής φÏάσης «εκ των
ων
ουκ άνευ» (ÏŒÏος από
εκείνους
που δεν είναι δυνατόν να μην υπάÏχουν, Ï€Ïοϋπόθεση από
εκείνες
που δεν είναι δυνατόν να μην υπάÏχουν), θα αντιληφθοÏμε γιατί αυτό το
ων
δεν Ï€ÏÎπει σε καμία πεÏίπτωση να παÏαλείπεται.
Η φÏάση
«ελαφÏά τη καÏδία»
(καÏδία: δοτική ως επιÏÏηματικός Ï€ÏοσδιοÏισμός που δηλώνει Ï„Ïόπο, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συμβαίνει κάτι) σημαίνει λÎγω ή Ï€Ïάττω κάτι με επιπολαιότητα, απεÏίσκεπτα, χωÏίς σοβαÏή σκÎψη, χωÏ...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr