Τα
επίθετα
, πέραν τού να προσδίδουν ένα χαρακτηριστικό, μιαν ιδιότητα ή ποιότητα στα ουσιαστικά που προσδιορίζουν, έχουν επίσης τη δυνατότητα να φανερώνουν το διαφορετικό βαθμό στον οποίον υπάρχει το εν λόγω χαρακτηριστικό, η εν λόγω ιδιότητα ή ποιότητα σε δύο ή περισσότερα όντα. Για να δηλωθεί ο διαφορετικός αυτός βαθμός, χρησιμοποιούνται παραγωγικές καταλήξεις ή περιφράσεις, που διαμορφώνουν τους ακόλουθους τρεις
βαθμούς του επιθέτου
:

Α. Τον
θετικό
, που φανερώνει απλώς το χαρακτηριστικό, την ιδιότητα ή ποιότητα ενός όντος, χωρίς σύγκριση προς άλλο ον.

Π.χ.:
Οι μαθητές της Α’ Γυμνασίου είναι επιμελείς.

Β. Τον
συγκριτικό
, που φανερώνει ότι ένα ον έχει ένα χαρακτηριστικό, μιαν ιδιότητα ή ποιότητα σε βαθμό ανώτερο συγκριτικά προς ένα άλλο ον.

Π.χ.:
Οι μαθητές της Α’ Γυμνασίου είναι επιμελέστεροι (πιο/πλέον επιμελείς) από εκείνους της Β’ Γυμνασίου.

Γ. Τον
υπερθετικό
, που φανερώνει ότι ένα ον έχει ένα χαρακτηριστικό, μιαν ιδιότητα ή ποιότητα σε πολύ μεγάλο βαθμό ή σε βαθμό ανώτερο από όλα τα άλλα όντα του ίδιου είδους. Ο υπερθετικός βαθμός θα μπορούσε να είναι
σχετικός
ή
απόλυτος
.

Ο
σχετικός υπερθετικός
φανερώνει ότι ένα ον έχει ένα χαρακτηριστικό, μιαν ιδιότητα ή ποιότητα σε βαθμό ανώτερο από όλα τα άλλα όντα του ίδιου είδους.

Π.χ.:
Οι μαθητές της Α’ Γυμνασίου είναι οι επιμελέστεροι (οι πιο/πλέον επιμελείς) από τους μαθητές των τάξεων του Γυμνασίου.

Ο
απόλυτος υπερθετικός
φανερώνει ότι ένα ον έχει ένα χαρακτηριστικό, μιαν ιδιότητα ή ποιότητα σε πολύ μεγάλο βαθμό, απόλυτα, χωρίς να γίνεται σύγκριση προς άλλα όντα.

Π.χ.:
Οι μαθητές της Α’ Γυμνασίου είναι επιμελέστατοι (πολύ επιμελείς).

...

Πηγή/Περισσότερα: in.gr

Μείνετε σε επαφή μαζί μας:
Κάντε like κι ακολουθήστε τη σελίδα μας στο Facebook
Στο Twitter: Follow