Κάτι ανάλογο με την
επιστήμη
συνÎβη και στο
πεδίο της ιστοÏιογÏαφίας
, με τους Έλληνες να βÏίσκονται και εδώ στην Ï€ÏωτοποÏία, να ανοίγουν και εδώ το δÏόμο στους άλλους.
Ασφαλώς, χÏειάστηκε να καλÏψουν μια μεγάλη απόσταση, να ακολουθήσουν Îνα μακÏÏ Î´Ïόμο —στην αφετηÏία του παÏευÏίσκονταν και πάλι οι
Ίωνες
της ΜικÏάς Ασίας και στο Ï„ÎÏμα του ο μÎγας
Θουκυδίδης
—, για να φθάσουν σε μια οÏθολογιστική και κÏιτική αντίληψη του παÏελθόντος, που αντικατÎστησε την άλλοτε κυÏίαÏχη μυθική αντίληψη.
Όμως, δεν Ï€ÏÎπει σε καμία πεÏίπτωση να διαφÏγει την Ï€Ïοσοχή μας η επισήμανση διαφόÏων μελετητών ότι τα στοιχεία ιστοÏικής σκÎψης που ήδη παÏευÏίσκονταν στη φάση του μÏθου διαδÏαμάτισαν καθοÏιστικό Ïόλο στην όλη κατοπινή εξÎλιξη.
Το ελληνικό Îπος πεÏιÎχει σε σημαντικό βαθμό ιστοÏικά στοιχεία, που δίνουν την εντÏπωση ότι Îχουν ενταχθεί σε Îναν οÏισμÎνο χωÏοχÏόνο, ο οποίος πόÏÏω απÎχει από το παÏόν του αφηγητή.
ΜÎσα σε αυτά τα ÏŒÏια, οι Έλληνες άÏχισαν να εντάσσουν σε μια χÏονική συνÎχεια τα επιμÎÏους γεγονότα και Ï€Ïόσωπα χάÏη στη γενεαλογική σÏνδεση.
ΠαÏαδείγματος χάÏιν, δÏο σπουδαία μυθικά γεγονότα συνταιÏιάστηκαν σε μια σταθεÏή χÏονολογική σχÎση, όταν αγωνιστÎÏ‚ του ΤÏÏ‰Î¹ÎºÎ¿Ï Î Î¿Î»Îμου όπως ο Διομήδης και ο ηνίοχός του, ΣθÎνελος, παÏουσιάζονται ως γιοι ηÏώων που Îλαβαν μÎÏος στην εκστÏατεία των Επτά εναντίον της Θήβας (
Επτά επί Θήβας
).
Αυτό που Ï€ÏÎπει να συγκÏατήσουμε είναι ότι η επική ποίηση, Ï€ÎÏα από τη λεπτομÎÏεια του Î±Ï„Î¿Î¼Î¹ÎºÎ¿Ï Î³ÎµÎ³Î¿Î½ÏŒÏ„Î¿Ï‚, εÏευνοÏσε την αλληλεξάÏτηση των γεγονότων και την Ï€ÏοÎλευσή τους, κάτι που είχε ως αποτÎλεσμα να καθίσταται εντÎλει εμφανής μια λογικότητα μÎσα στην ποÏεία τους.
Τα θεμÎλια της επιστήμης και της ιστοÏιογÏαφίας (ΜÎÏος Α’)
Τα θεμÎλια της επιστήμης και της ιστοÏιογÏαφίας (ΜÎÏος Β’)
Τα θεμÎλια της επιστήμης και της ιστοÏιογÏαφίας (ΜÎÏος Γ’)<...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr