ΛÎξεις που Îλκουν την καταγωγή τους από την αÏχαία ελληνική γλώσσα, τα ουσιαστικά
ιχθÏÏ‚
και
μυς
Ï€ÏοκαλοÏν αÏκετά Ï€Ïοβλήματα στους χÏήστες της νÎας ελληνικής γλώσσας σε ÏŒ,τι αφοÏά την κλίση τους.
ΑνατÏÎχοντας στο Λεξικό της ΑÏχαίας Ελληνικής Γλώσσας του Ιωάννη Σταματάκου, βλÎπουμε ότι τα εν λόγω ουσιαστικά απαντοÏν Ï€Ïάγματι όπως ακÏιβώς τα γνωÏίζουμε κι εμείς σήμεÏα, και μάλιστα χωÏίς να Îχει μεταβληθεί οÏτε κατ’ ελάχιστον το σημασιολογικό πεÏιεχόμενό τους εδώ και χιλιάδες χÏόνια: ο μεν
ιχθÏÏ‚
είναι το ψάÏι (η ονομαστική πληθυντικοÏ
οι ιχθÏες
δηλώνει και την αγοÏά ψαÏιών, την ψαÏαγοÏά), ο δε
μυς
είναι ο ποντικός, ο αÏουÏαίος (ο ποντικός των αγÏών) και μεταφοÏικά ο μυς του σώματος, ο μυώνας, το μοÏσκουλο.
Στην αÏχαία ελληνική γλώσσα τα φωνηεντόληκτα καταληκτικά μονόθεμα ουσιαστικά της γ’ κλίσης
ιχθÏÏ‚
και
μυς
κλίνονται ως εξής:
ΕÎΙΚΟΣ
Ονομαστική
    ιχθÏÏ‚/μυς
ΓενικήÂ
           ιχθÏος/μυός
Δοτική            Â
ιχθÏÏŠ/μυÎ
Αιτιατική
         ιχθÏν/μυν
Κλητική          Â
ιχθÏ/μυ
ΠΛΗΘΥÎΤΙΚΟΣ
Ονομαστική
    ιχθÏες/μÏες
Γενική
             ιχθÏων/μυών
Δοτική            Â
ιχθÏσι(ν)/μυσί(ν)
Αιτιατική
         ιχθÏÏ‚/μυς
Κλητική          Â
ιχθÏες/μÏες
ΕÏχόμενοι τώÏα και στα καθ’ ημάς, διαπιστώνουμε ότι το ζήτημα της κλίσης των υπό εξÎταση ουσιαστικών είναι πεÏίπλοκο, καθώς οι απόψεις που Ï€Ïοβάλλονται στα σχολικά εγχειÏίδια και τα λεξικά της νεοελληνικής γλώσσας είναι ποικίλες, ενίοτε δε αντικÏουόμενες και αλληλοαναιÏοÏμενες.
Κατόπιν ενδελεχοÏÏ‚ μελÎτης και Ï€Ïοβαίνοντας σε Îνα συγκεÏασμό των διαφόÏων απόψεων, Ï€Ïοτείνουμε την ακόλουθη κλίση των ουσιαστικών
ιχθÏÏ‚
και
μυς
...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr