Η θÎση αυτή του ΑÏιστοτÎλη Ï€Ïοκάλεσε σοβαÏÎÏ‚ δυσχÎÏειες στους αλεξανδÏινοÏÏ‚ σοφοÏÏ‚, δεδομÎνης της πληÏοφοÏίας ότι γεννήτοÏας του
σατυÏÎ¹ÎºÎ¿Ï Î´Ïάματος
ήταν ο
Î Ïατίνας
από τον ΦλειοÏντα (κοντά στη ÎεμÎα ΚοÏινθίας), που η δÏάση του τοποθετείται αÏγότεÏα από εκείνη του
ΘÎσπη
, ο οποίος Îκανε, ως γνωστόν, το μεγάλο βήμα για τη μετάβαση από το διθÏÏαμβο στην Ï„Ïαγωδία. Η εν λόγω αντίφαση οδήγησε τους αλεξανδÏινοÏÏ‚ κÏκλους στη διατÏπωση μιας θεωÏίας αναφοÏικά με την αφετηÏία της Ï„Ïαγωδίας που διÎφεÏε από εκείνη του ΑÏιστοτÎλη.
Στην Ï€Ïαγματικότητα, ωστόσο, η ανακολουθία αυτή είναι φαινομενική. Και τοÏτο, διότι ο ΑÏιστοτÎλης δεν εννοεί με το
σατυÏικόν
της
Ποιητικής
του το διαμοÏφωμÎνο σατυÏικό δÏάμα, αλλά τις σατυÏόμοÏφες Ï€Ïοβαθμίδες του. Τα Ï€ÏοκαταÏκτικά αυτά στάδια, που απωθήθηκαν από την Ï„Ïαγωδία ενόσω αυτή εξελισσόταν, θα είχαν λησμονηθεί, εάν δεν επενÎβαινε ο Î Ïατίνας με το ανανεωτικό και μεταÏÏυθμιστικό πνεÏμα του. Ο τελευταίος, μάλιστα, τελειοποίησε το εÏθυμο δÏάμα των ΣατÏÏων σε Ï„Îτοιο βαθμό, ώστε αυτό να καταλάβει σταθεÏή θÎση στη διαμόÏφωση μιας τετÏαλογίας, εν είδει επισφÏαγίσματος μετά από Ï„Ïεις Ï„Ïαγωδίες.
Όμως, πώς είναι δυνατόν να συμβιβαστοÏν τα δεδομÎνα της αÏιστοτελικής
Ποιητικής
, που τη μια φοÏά τοποθετοÏν το
διθÏÏαμβο
και την άλλη το
σατυÏικό
στην αÏχή της εξÎλιξης της Ï„Ïαγωδίας; Απάντηση στην εÏώτηση αυτό ÎÏχεται να μας δώσει η παÏάδοση, η οποία εντοπίζει το σημείο εκείνο όπου ενώνονται οι δÏο αυτÎÏ‚ εξελικτικÎÏ‚ γÏαμμÎÏ‚.
Κατ’ αÏχάς, ο ΗÏόδοτος τονίζει ότι, εξ όσων γνωÏίζει, Ï€Ïώτος ο
ΑÏίων
, λυÏικός ποιητής και μουσικός από τη Μήθυμνα (Μόλυβο) της ΛÎσβου, συνÎθεσε διθÏÏαμβο, του Îδωσε το όνομα και τον εξÎθεσε στην ΚόÏινθο, στην αυλή του τυÏάννου ΠεÏίανδÏου, με τον οποίο διατηÏοÏσε φιλική σχÎση.
Το λεξικό
ΣοÏδα
πάλι ονομάζει τον ΑÏίονα «ευÏετήν του Ï„ÏÎ±Î³Î¹ÎºÎ¿Ï Ï„Ïόπου» και...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr