Οι Ï€Ïοσθήκες – επισημάνσεις που μποÏοÏμε να κάνουμε σε όσα πεÏιλαμβάνονται στη Îεοελληνική ΓÏαμματική του Μανόλη ΤÏιανταφυλλίδη είναι οι εξής:
ΓÏάφονται με
μία λÎξη
τα καθιεÏωμÎνα
απÎξω, διαμÎσου, εντοÏτοις,
εξάπαντος, εξεπίτηδες, εξεπιτοÏτου, επιμÎÏους, επιπλÎον, επίτηδες, εφόσον, καταλογάδην
(σε πεζό λόγο, άνευ μÎÏ„Ïου)
, μολοντοÏτο, μονομιάς, ολοÎνα, οποτεδήποτε, Ï€Ïοπαντός, σάμπως, ωσότου, ώσπου.
ΓÏάφονται με
μία λÎξη
τα εμπÏόθετα
αφενός
και
αφετÎÏου.
ΓÏάφονται με
μία λÎξη
τα ουσιαστικά
εφάπαξ
(χÏησιμοποιείται και ως επίÏÏημα) και
καθÎκαστα
(συνοδευόμενο πάντα από το άÏθÏο τα), που σημαίνει τα επιμÎÏους ζητήματα, τις λεπτομÎÏειες ενός γεγονότος ή μιας υπόθεσης.
ΓÏάφονται με
μία λÎξη
οÏισμÎνα τοπωνÏμια που Ï€ÏοÎÏχονται από σÏνθεση, όπως
Αϊλιάς
και
ΠεÏαχώÏα
.
ΓÏάφονται με
δÏο λÎξεις
οι εμπÏόθετες εκφÏάσεις
από μÎÏους, απ’ ÏŒ,τι, εκ μÎÏους, εν ανάγκη, εν γÎνει, εν γνώσει, εν ενεÏγεία, μεÏικώς, εν σχÎσει, εν τω μεταξÏ, εξ ολοκλήÏου, κατά βάθος, κατά κανόνα, κατά λάθος, κατά μÎÏος, κατά Ï„Ïχη, παÏά πόδα
(στÏατιωτικό παÏάγγελμα)
,
καθώς και η φÏάση
λόγου χάÏη.
ΓÏάφονται με
μία
ή
με
δÏο λÎξεις
τα ακόλουθα:
ενόψει – εν όψει, εντÎλει – εν Ï„Îλει, επιτόπου – επί τόπου, καθόσον – καθ’ όσον, καθότι – καθ’ ότι, κατεξοχήν – κατ’ εξοχήν, παÏόλο – παÏ’ όλο
(συνοδευόμενο πάντα από το
που
)
, παÏότι – παÏ’ ότι.
Το
κατευθείαν
συναντάται οÏισμÎνες φοÏÎÏ‚ και ως
κατ’ ευθείαν
.
Το
υπόψη
απαντά συχνά και ως
υπ’ όψιν
(λαμβάνω υπ’ όψιν, Îχω υπ’ όψιν, βάζω κάτι στα...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr