Από την ΠαÏασκευή 15 ΜαÏτίου (εγκαίνια, στις 19:00, ΗÏακλειδών 16) Îως και την ΤετάÏτη 10 ΑπÏιλίου 2019, το Μουσείο των ΗÏακλειδών Îχει τη χαÏά να φιλοξενεί στην αίθουσα πεÏιοδικών εκθÎσεων, την Îκθεση ζωγÏαφικής του ΒαγγÎλη Παπαδόπουλου με τίτλο «ΦθοÏά».
Ο ΒαγγÎλης Παπαδόπουλος είναι κυνηγός εικόνων. Πάντα και με ÏŒ,τι κι αν καταπιάνεται. Στα ÎÏγα της παÏοÏσας Îκθεσής του, εμπνÎεται από λεπτομÎÏειες του Î±ÏƒÏ„Î¹ÎºÎ¿Ï Ï€ÎµÏιβάλλοντος, χÏωματίζει το χÏόνο που πεÏνά και τα ίχνη που αφήνει στο Ï€ÎÏασμά του. Μια σκάλα, Îνας παλιός τοίχος, Îνα σπασμÎνο τζάμι, άλλοτε θαμπά, σαν να αναδÏονται από το σκοτάδι, άλλοτε με Îντονα χÏώματα, τα ÎÏγα του πλημμυÏίζουν με τη γλυκιά μελαγχολία της φθοÏάς.
ΑναφεÏόμενος στα ÎÏγα που θα παÏουσιαστοÏν, γÏάφει ο συγγÏαφÎας ΧÏιστόφοÏος Κάσδαγλης:
«ΥδÏοÏοÎÏ‚. Μια πεÏιστÏεφόμενη σκάλα που τείνει στο άπειÏο. Η φθοÏά των Ï€Ïαγμάτων. Των σχÎσεων. Η φθοÏά της φθοÏάς. ‘Ενα λουλοÏδι. ΥγÏασία. – cut. Παλιό αυτοκίνητο και στον τοίχο μια εÏγαλειοθήκη. ΕÏγαλειοθήκη; Τι ειÏωνεία… – cut.
Κάπου διακÏίνω μια ξÏλινη σκαλωσιά, αν και δεν εντοπίζεται, νομίζω, σε κανÎνα από τα ÎÏγα της Îκθεσης. ΑναδÏθηκε στο μυαλό μου ως Ï€ÏοσάÏτημα στα τοπία της φθοÏάς. Αυτό δεν είναι το νόημα της Ï„Îχνης; ΟÏατών τε πάντων και αοÏάτων, τονίζει το Ï…Ï€ÎÏτατο μάνιουαλ. – cut.
Στον Ï€Ïοθάλαμο Îξι ποÏÏ„ÏÎτα, Îξι γυναίκες. ΆφθαÏτες αυτÎÏ‚, ως συνήθως. – cut.
Η φθοÏά δεν είναι Ï€Ïοϊόν του χÏόνου – είναι ο ίδιος ο χÏόνος. Και κάπου εκεί μπαίνει στη σκηνή ο ζωγÏάφος, ο ΒαγγÎλης, ÏωμαλÎος και στοχαστικός. ΑφαιÏετικός. Έχει Ï€Ïοσεγγίσει Îνα μυστικό: Δεν ζωγÏαφίζει τη φθοÏά, όπως διατείνεται παίζοντας με τις Îννοιες. ΠειÏαματίζεται με τα υλικά του επιχειÏώντας να ζωγÏαφίσει τον ίδιο το χÏόνο. – cut
Και κάπως Îτσι, η ζωγÏαφική θα μποÏοÏσε να είναι Ï„Ïισδιάστατη»
Ο ΒαγγÎλης Παπαδόπουλος είναι αÏιστοÏχος απόφοιτος του 1986 του Ανώτατου ΙνστιτοÏτου ΘεατÏικής Παιδείας, Τμή...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr