Σε ό,τι αφορά την ευρύτατα χρησιμοποιούμενη λέξη
συνέπεια
—εκφέρεται συνήθως στον πληθυντικό—, δεν υπάρχει σύμπτωση απόψεων στα λεξικά της νέας ελληνικής γλώσσας αναφορικά με την ακριβή έννοιά της, δηλαδή εάν έχει διττή σημασία (θετική ή αρνητική, σε συνάρτηση με αυτό που έχει κατά νουν ο ομιλητής ή ο συντάκτης ενός κειμένου) ή μόνον αρνητική σημασία.

Η λέξη, δημιούργημα λογίων του 19ου αιώνα, αποδίδει στην Ελληνική τη γαλλική λέξη conséquence, που προήλθε από τις λατινικές λέξεις consequentia, δηλαδή ακολουθία, και consequor, δηλαδή συνέπομαι, συνακολουθώ.

Τα ρήματα
συνέπομαι
και
συνακολουθώ
, που απαντούν στην αρχαία ελληνική γλώσσα με την έννοια τού ακολουθώ εκ του πλησίον ή κατά πόδας, συνοδεύω ή ακολουθώ ως αποτέλεσμα, έχουν ως πρώτο συνθετικό τους την πρόθεση συν (λατ. cum, σε σύνθεση και con, όπως ανωτέρω), η οποία εκφράζει απλώς ακολουθία, δηλώνει το ομού (μαζί με, από κοινού), και δεν έχει αρνητικό σημασιολογικό φορτίο.

Τούτων δοθέντων, συντασσόμαστε με το μέρος εκείνων που θεωρούν ότι η λέξη
συνέπεια
μάς δίνει τη δυνατότητα να αναφερθούμε είτε σε ένα θετικό είτε σε ένα αρνητικό αποτέλεσμα μιας ενέργειας, ενός γεγονότος ή μιας κατάστασης. Ιδού τα σχετικά παραδείγματα:

«Από το δεύτερο εξάμηνο της χρονιάς θα αρχίσουν να γίνονται αισθητές οι ευεργετικές συνέπειες για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις της χώρας μας», «Αναντίρρητα, η πρόοδος της ιατρικής είχε ως συνέπεια την καταπολέμηση πολλών ασθενειών», «Οι βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος είναι γνωστές σε όλους και δε χρειάζεται να τις επαναλάβουμε», «Είμαι έτοιμος να αναλάβω τις συνέπειες των πράξεών μου».

Βάσει του ίδιου σκεπτικού, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το ουσιαστικό
συνακόλουθο
ως μια λέξη με ουδέτερη σημασία, για να δηλώσουμε κάτι που διαφαίνεται ως λογική συνέπεια, κάτι που συμβαίνει ως λογικό αποτέλεσμα μιας πράξης που προηγήθηκε:

«Η συγγραφική εργασία του έχει ως αντικείμενο τα...

Πηγή/Περισσότερα: in.gr

Μείνετε σε επαφή μαζί μας:
Κάντε like κι ακολουθήστε τη σελίδα μας στο Facebook
Στο Twitter: Follow