Μία Ï„Ïαγωδία που συνÎβη την εποχή του ΟμήÏου (750-700 Ï€.Χ.) ήÏθε στο φως σε σωστική ανασκαφή στο Ιππείο της ΛÎσβου. Το πτώμα μίας νεκÏής γυναίκας (πιθανώς της αÏχόντισσας του Ιππείου), η οποία Ï€Îθανε με βίαιο Ï„Ïόπο, ανακαλÏφθηκε σε τάφο εντός φÏεατίου.
Οι εÏγασίες, σÏμφωνα με τον ανασκαφÎα Î´Ï Î Î±Ïλο ΤÏιανταφυλλίδη, αÏχαιολόγο και Ï€Ïοϊστάμενο της ΕφοÏείας ΑÏχαιοτήτων ΛÎσβου, αφοÏοÏσαν τη διάνοιξη φÏεατίου πίσω από το οθωμανικό Ï„Îμενος στο κάτω μÎÏος του χωÏιοÏ. ΑφαιÏώντας τις πλάκες από σχιστόλιθο που σφÏάγιζαν κιβωτιόσχημο τάφο, αποκαλÏφθηκε σκελετός πεÏιβαλλόμενος από κτεÏίσματα, με χÏυσά σκουλαÏίκια, μια μεγάλη χÏυσή αμφικωνική χάντÏα αλλά και με χάλκινες πόÏπες που συγκÏατοÏσαν την πολÏτιμη φοÏεσιά η οποία είχε βÎβαια λιώσει.
Όπως τονίζει ο Î´Ï Î¤Ïιανταφυλλίδης, οι πόÏπες και η χάλκινη βελόνα, για τις ÏαφÎÏ‚ πιασίματος των ενδυμάτων, ÎφεÏαν στο νου του την αφήγηση του ΟμήÏου (ΟδÏσσεια, σ. 293-294) με τα δώÏα των μνηστήÏων Ï€Ïος την Πηνελόπη: «Κι ο Αντίνοος της χάÏισε μπόλια πλουμιστή, μεγάλη και πεντάμοÏφη που δώδεκα χÏυσÎÏ‚ και χάλκινες είχε καÏφίτσες, που στις θηλιÎÏ‚ εκοÏμπωναν τις καλοκεντημÎνες».
Την Ï„Ïαγική όμως ιδιαιτεÏότητα του συγκεκÏιμÎνου τάφου δίνει η ανακάλυψη της αÏχαιολόγου-ανθÏωπολόγου Î´Ï Î¦Ï‰Ï„ÎµÎ¹Î½Î®Ï‚ ΜακτζώÏτζ, η οποία ανÎλαβε την ανθÏωπολογική μελÎτη του σκελετοÏ. Η νεκÏή, σÏμφωνα με τη Î´Ï ÎœÎ±ÎºÏ„Î¶ÏŽÏτζ, ήταν νÎα γυναίκα ηλικίας 21-25 χÏόνων. Η ζωή της είχε τεÏματιστεί με βίαιο Ï„Ïόπο, μάλλον από ισχυÏÏŒ σεισμό. Όταν Ï€Îθανε μάλιστα, ίσως άφησε πίσω της οÏφανό ή οÏφανά, ενώ μαζί της «Îφυγε» και το σχεδόν τελειόμηνο ÎμβÏυο που κυοφοÏοÏσε.
Η επαναφοÏά στην επικαιÏότητα της άγνωστης αυτής Ï„Ïαγωδίας μετά από 28 αιώνες φάνηκε να αγγίζει την ψυχή των ανθÏώπων, Îπειτα από την ανακοίνωσή της Ï€Ïιν από λίγες μÎÏες στο ΑÏχαιολογικό Μουσείο της Μυτιλήνης. Εκεί Îχει μεταφεÏθεί και εκτίθεται ο σημαντικός αυτός τάφος. Απευθυνθήκαμε στην ανθÏωπολόγο Î´Ï ÎœÎ±ÎºÏ„Î¶ÏŽÏτζ, η οποία υπήÏξε ιδιαίτεÏα κατατοπιστική στις πληÏοφοÏίες της αλλά και στην ...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr