ΓεννημÎνος το 525/524 Ï€.Χ. στην
Ελευσίνα
από Îναν ευγενή γαιοκτήμονα που λεγόταν ΕυφοÏίων, ο
ΑισχÏλος
αποτελεί Ï„Îκνο της
ακμής της Κλασικής Εποχής
, των χÏόνων που πεÏικλείονται ανάμεσα σε δÏο πολÎμους, τους ΠεÏσικοÏÏ‚ και τον Πελοποννησιακό.
Ο Πελοποννησιακός Πόλεμος όχι μόνον επÎφεÏε το Ï„Îλος της υπεÏοχής της Αθήνας αλλά και συνÎτεινε στην παÏακμή των δυνάμεων εκείνων που είχαν δημιουÏγήσει την εποχή του ΠεÏικλή, δυνάμεων τις οποίες είχε αποδεσμεÏσει, μετά από μια πεÏίοδο αÏγής ωÏίμασης, ο
δίκαιος αγώνας
που είχε κληθεί να διεξαγάγει ο ελληνικός λαός, με σκοπό να εξασφαλίσει την πολιτική και πνευματική ÏπαÏξή του.
Ο δίκαιος αυτός αγώνας συμπυκνώνεται στα λόγια που βάζει ο ΗÏόδοτος στο στόμα του Θεμιστοκλή μετά από τη νίκη στη Σαλαμίνα: «Δεν τα κατοÏθώσαμε εμείς αυτά. Τα Îκαναν οι θεοί και οι ήÏωες».
Όπως Ï€ÏοκÏπτει από μια ευÏÎως διαδεδομÎνη αντίληψη, τόσο στο ΜαÏαθώνα όσο και στη Σαλαμίνα, όταν κÏίνονταν τα πάντα, οι Έλληνες είχαν τη βοήθεια των θεών και των ηÏώων: ο Παν και ο ήÏωας Έχετλος τοÏÏ‚ συνÎδÏαμαν στη μάχη του ΜαÏαθώνα, ενώ στη ναυμαχία της Σαλαμίνας Îνοπλοι γίγαντες από την Αίγινα άπλωσαν τα μπÏάτσα τους πάνω από τα πλοία των Ελλήνων και φώτα μυστηÏιακά από την Ελευσίνα, την κοιτίδα των μυστηÏίων, εξÎπεμψαν λάμψη.
Σε άμεση συνάφεια με τα ανωτÎÏω, εναÏμονισμÎνο πλήÏως με το πνεÏμα της εποχής που εξετάζουμε, το
επιτÏμβιο επίγÏαμμα
του ΑισχÏλου, που αποδίδεται στον ίδιον, δεν αναφÎÏεται καθόλου στο ÎÏγο του, αλλά μόνο στον αγώνα του εναντίον των ΠεÏσών: «Τον ΑισχÏλο, το γιο του ΕυφοÏίωνος, τον Αθηναίο, που Ï€Îθανε στη σιτοφόÏα ΓÎλα, σκεπάζει τοÏτο το μνήμα. Για την πολυθÏÏλητη ανδÏεία του ας μιλήσουν το δάσος του ΜαÏαθώνα και εκείνος που τη γνώÏισε, ο Μήδος με την πλοÏσια κόμη».
...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr