Την καλλιτεχνική ιστοÏία του Γιάννη ΚουνÎλλη εξεÏευνά η μεγάλη αναδÏομική Îκθεση που, υπό την επιμÎλεια του Germano Celant, φιλοξενείται στο Fondazione Prada, στη Βενετία. Πάνω από 60 ÎÏγα του, από το 1959 ως το 2015, υπογÏαμμίζουν στιγμÎÏ‚-κλειδιά της αισθητικής αναζήτησής του και γεννοÏν Îναν διάλογο με το ιστοÏικό παλάτσο Ca’ Corner della Regina.
Στον Ï€Ïώτο ÏŒÏοφο του παλάτσο του 18ου αιώνα, οι Ï€Ïώτες δουλειÎÏ‚ του καλλιτÎχνη με αντικείμενο τη γλώσσα στο άστυ. Πίνακες που εκτÎθηκαν για Ï€Ïώτη φοÏά Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï 1960 και 1966, στους οποίους αναπαÏίστανται σήματα και Ï€ÏαγματικÎÏ‚ φÏάσεις ή λÎξεις από τους δÏόμους της Ρώμης. ΑÏγότεÏα, ο ΚουνÎλλης μετÎφεÏε μαÏÏα γÏάμματα, βÎλη και αÏιθμοÏÏ‚ σε λευκό καμβά, χαÏτί ή άλλες επιφάνειες, αποδομώντας τη γλώσσα.
Από το 1964 και μετά, τα θÎματά του είναι από τη φÏση: από ηλιοβασιλÎματα ως Ï„Ïιαντάφυλλα (τα τελευταία σε καμβά). Το 1967, αγκαλιάζει το τσιμÎντο και στοιχεία από τη φÏση (χώμα, κάκτοι, μαλλί, κάÏβουνο, βαμβάκι και φωτιά, Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Î¬Î»Î»Ï‰Î½).
Ο ΚουνÎλλης εξεÏεÏνησε και την ηχητική διάσταση των ÎÏγων του, μεταφÏάζοντας τους πίνακÎÏ‚ του σε παÏτιτοÏÏες που μποÏοÏσαν να τις παίξουν ή να τις χοÏÎψουν (από το 1970 πεÏιÎλαβε στα ÎÏγα του μουσικό ή χοÏευτή). Η αναζήτησή του αυτή αντιπÏοσωπεÏεται από δÏο ÎÏγα του: στο Ï€Ïώτο, του 1980, μουσικά ÏŒÏγανα είναι συνδεδεμÎνα με αναμμÎνα γκαζάκια και σιδεÏÎνια καμπανάκια, ενώ κάποιοι φλαουτίστες παίζουν μια σÏνθεση του ΜότσαÏÏ„. Το δεÏτεÏο, του 2006, είναι Îνας πίνακας με νότες από μια σÏνθεση του Ιωάννη Î£ÎµÎ²Î±ÏƒÏ„Î¹Î±Î½Î¿Ï ÎœÏ€Î±Ï‡ και Îνας μουσικός παίζει, ζωντανά, το ÎÏγο.
Ιχνηλατείται, παÏάλληλα, η συμμετοχή του ΚουνÎλλη σε εκθÎσεις, η οποία συνÎβαλε στην εξÎλιξη της Arte Povera. Η εγκατάσταση, με την επωνυμία «Untitled (Tragedia Civile) (1975)», είναι μια αυτοπÏοσωγÏαφία: φÏλλο χÏÏ…ÏƒÎ¿Ï ÎºÎ±Î»Ïπτει Îναν γυμνό τοίχο και μαÏÏα ÏοÏχα είναι κÏεμασμÎνα σε Îνα ποÏÏ„-μαντό, υπογÏαμμίζοντας το δÏάμα μιας σκηνής που υπαινίσσεται ιστοÏική κÏίση.
...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr