Όπως συνέβη και στις υπόλοιπες περιοχές του ελλαδικού και όχι μόνο χώρου, η ελληνιστική ή αττικοϊωνική κοινή παραμέρισε σταδιακά τα παλαιά ιδιώματα των δωρικών περιοχών, τις λεγόμενες δυτικές ελληνικές διαλέκτους. Στη διάρκεια της γλωσσικής αυτής αλλαγής, στο πλαίσιο ενός μεταβατικού σταδίου, δημιουργήθηκαν κάποιες κοινές τοπικού χαρακτήρα, δηλαδή γλωσσικά μορφώματα που διατηρούσαν ένα μεγάλο αριθμό τοπικών χαρακτηριστικών, αλλά είχαν ήδη επηρεαστεί έντονα από την ελληνιστική κοινή. Αυτό παρατηρείται σε εδάφη της δυτικής Ελλάδας που τελούσαν υπό την κυριαρχία της Αιτωλικής Συμπολιτείας, σε περιοχές της Πελοποννήσου που παρευρίσκονταν υπό τον έλεγχο της Αχαϊκής Συμπολιτείας, στην Κρήτη και στη Σικελία. Την πλέον ισχυρή αντίσταση –όπως μαρτυρούν επιγραφικά και λογοτεχνικά στοιχεία, αλλά και η περίφημη τσακωνική διάλεκτος, η οποία θεωρείται εξελικτική φάση της αρχαίας λακωνικής– προέβαλε η λακωνική διάλεκτος, ένα ιδίωμα που κατάφερε να επιβιώσει έως τον 5ο αιώνα μ.Χ. Τα περισσότερα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας για τα δωρικά ιδιώματα προέρχονται από σωζόμενα επιγραφικά κείμενα.
Διαβάστε περισσότερα |